Aedes japonicus – Doskwier japoński

Culicidae – Komarowate
Ciało smukłe, delikatne. Głowa wyposażona w długą, ciemną kłujkę (brak jasnych pasemek na kłujce). Scutum ze złocistożółtymi smugami –  2smugi boczne są łukowato wygięte; opisywane jako wygięte w kształt liry. Smuga centralna stosunkowo szeroka i długa. Dwie sąsiadujące z nią smugi są wyraźnie węższe, lecz także stosunkowo długie – sięgają za połowę długości scutum. Pleuryty (boczne płytki tułowia) pokryte kontrastowymi, czarnymi i białymi szczecinkami. Stopy ze świetliście białymi obrączkami.

Kielce 17.07.2024 ♀ Fot. Kacper Barszcz

Chęciny 21.07.2024 ♀ Fot. Kacper Barszcz

Łódź – Zdrowie 15.07.24 ♀ Fot. Jacek Nowak

Łódź – Zdrowie 15.07.24 ♀ Fot. Jacek Nowak

  1. Status. Gatunek wschodnioazjatycki raz pierwszy odnaleziony w Kielcach w 2022 roku. Zasięg przypuszczalnie będzie się zwiększał z kolejnymi sezonami.
  2. Siedlisko. Mokradła, rozlewiska, wilgotne łąki i lasy, doliny rzeczne, pola, pastwiska. W Polsce najłatwiej go spotkać  na terenach ruderalnych i miejskich
  3. Wymiary. Długość ciała przeciętnie 5-6 mm
  4. Aktywność. Wiosna – jesień; kilka pokoleń w sezonie. Zimuje jajo lub larwa
  5. Lokalizacja. Łódzkie, świętokrzyskie
  6. Pokarm. Samice żywią się krwią kręgowców – w tym ludzi, oraz nektarem. Samce żywią się nektarem i spadzią. Larwy wychwytują przy pomocy włosków na głowie cząstki organiczne unoszące się w wodzie – preferują wypełnione wodą zagłębienia, pojemniki, dziuple itp. Rozwijają się skutecznie w wodzie o temperaturze powyżej 10°C
  7. Podobne. Liczne inne komary z białymi obrączkami na stopach – zwłaszcza Aedes koreicus (dwie smugi przy smudze centralnej są zauważalnie krótsze – nie sięgają za połowę długości scutum). Ten gatunek także został zawleczony do Europy i jego spotkanie w Polsce jest możliwe
  8. Uwagi. Doskwier japoński bywa wektorem kilku zagrażających zdrowiu człowieka wirusów wywołujących mniej lub bardziej uciążliwe objawy chorobowe – w tym gorączkę Zika i japońskie zapalenie mózgu. Nie należy jednak panikować – aby patogen został dostarczony do naszego krwiobiegu, najpierw samica komara musi znaleźć jego nosiciela, a w naszych warunkach póki co o takiego trudno. Przypominam, że nasze krajowe widliszki są w stanie przenosić zarodźca malarii. Mimo to współcześnie brak potwierdzonych zachorowań na malarię, ponieważ widliszki nie maja kontaktu z nosicielami zarodźca. W przypadku doskwiera japońskiego będzie zapewne podobnie – ryzyko jednak rzecz jasna nie jest zerowe. Nota bene wcale bym się nie zdziwił, gdyby nasze rodzime doskwiery równiez były zdolne do przenoszenia tych samych wirusów, co Aedes japonicus
  9. Uwagi 2. Autorzy obserwacji – Jacek Nowak Kacper Barszcz
  10. Uwagi 3. Identyfikacja osobnika z Łodzi – Agnieszka Soszyńska
  11. A.japonicus w iNat

Kielce 30.10.2022 ♀ Pierwsza fotografia tego gatunku z Polski, a zarazem pierwsze stwierdzenie jego występowania w kraju Fot. Kacper Barszcz

Mapka


Łódź 18.07.2024

avidal

4 thoughts on “Aedes japonicus – Doskwier japoński

  1. W kieleckich i podkieleckich lasach występuje już powszechnie, wręcz masowo. W tym roku znacznie częściej spotykam właśnie ten gatunek niż nasze rodzime doskwiery. Mogę podesłać parę zdjęć.

Zostaw odpowiedź