Rainieria calceata

Micropezidae
Ciało delikatne, smukłe, lśniące i czarne. Nogi patykowate. Przednie uda cale czarne. Na stopach białe skarpetki. To szalenie oryginalne stworzonko, notowane głównie z południowej części Polski. Lubi przebywać na powalonych pniach i przechadzać się na wyprostowanych nogach jak na szczudłach.

R.calceata

Bukowa Góra 11.08.2016 Fot. Jacek Strojny

Lutowiska 31.05.2013

Lutowiska 31.05.2013

  1. Liczebność. Spotykana sporadycznie, choć coraz częściej. Nie wykazywana z Polski przez kilkadziesiąt lat, aż do 2000 roku
  2. Biotop. Wilgotne lasy
  3. Wymiary. Długość ciała 5-7 mm
  4. Aktywność. Kwiecień – sierpień
  5. Lokalizacja. Bieszczady i rezerwat  Bukowa Góra w Przedborskim Parku Krajobrazowym
  6. Pokarm. Drapieżne, stołują się na ekskrementach, padlinie i prawdopodobnie na grzybach. Larwy żerują w zbutwiałym, przerośniętym grzybami drewnie
  7. Podobne. Znacznie rzadsza Rainieria latifrons ma bordowe przednie uda u nasady, a białe skarpetki tylko na pierwszej parze nóg. Również występuje na Bukowej Górze
Bukowa Góra 02.08.2015 Na ogromnych, powalonych bukach odbywały rójkę pojedyncze niedobitki. W apogeum pojawu w maju można było spotkać dziesiątki osobników ( na podstawie relacji Łukasza Mielczarka )

Bukowa Góra 02.08.2015 Na ogromnych, powalonych bukach odbywały rójkę pojedyncze niedobitki. W apogeum pojawu w maju można było spotkać dziesiątki osobników (na podstawie relacji Łukasza Mielczarka)

Rainieria

Bukowa Góra 15.06.2019 In copula Fot. Jacek Strojny

Lutowiska 31.05.2013

Lutowiska 31.05.2013

Bukowa Góra 02.08.2015

Bukowa Góra 02.08.2015

9 thoughts on “Rainieria calceata

  1. Rainieria calceata w tym roku (2015) obrodziła! Co najmniej kilkanaście osobników obserwowałem już na początku lipca w Ojcowskim Parku Narodowym i w Kamionce Wielkiej w Beskidzie Sądeckim.

  2. Tak, podobne doniesienia mam z Bukowej Góry od Łukasza Mielczarka. Ja widziałem ledwie kilka osobników w czerwcu w Bieszczadach.
    Powinienem się domyślić, że to Pan się kryje pod nickiem. Odwiedziny tak uznanego specjalisty są dla mnie nobilitujące. Dziękuję za zaproszenie na sympozjum w Ojcowie – w tej chwili nie mogę odpowiedzieć, czy będę miał okazję je wykorzystać.
    PS. Powodzenia i wytrwałości w pracach nad zlotolitkami. Wolne miejsce na mojej półce , tuż obok Pompilidae of Poland, czeka.

    • Dziękuję za miłe słowa. Pańska strona też zasługuje na komplementy! Gratuluję pomysłu i życzę wytrwałości w jej prowadzeniu. A co do wolnego miejsca na półce, to jest duża szansa, że jesienią stanie w nim książka w zielonej okładce 🙂 Pozdrawiam

  3. O, to szybciej niż się spodziewałem. Fantastyczna wiadomość, zwłaszcza w perspektywie zimy.
    Wytrwałości mi z pewnością nie zabraknie. A życzliwa pomoc szerokiego grona fachowców sprawia, że tym bardziej widzę sens prowadzenia tego bloga.
    I proszę się zwracać do mnie na Ty, jeśli to nie problem
    Pozdrawiam
    Rafał

  4. Fantastycznie, ze udało się tyle wyciągnąć. Nie pamiętam, czy mam ujęcia na głowę, a jestem zbyt daleko od domu, aby przejrzeć swoje pliki. Ponownie dziękuję za poświęcony czas.

Dodaj komentarz