Loxocera hoffmannseggi

Psilidae – Połyśnicowate
Ciało smukłe. Głowa czarna. Tułów czarny; jedynie obszar przy nasadzie skrzydeł bywa zaczerwieniony. Scutellum ciemne – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Odwłok samicy dwubarwny – jego nasada i tylna część czarna, przednia część czerwona. Odwłok samca jednolicie czarny.  Uda czarne. Golenie i stopy 1 i 2 pary nóg żółtobrązowe. Czułki czarne, wici czułków świetliście białe, u nasady żółte.

Stary Gostyń 15.08.2020 ♀ Fot. Alek Brzozowski

Stary Gostyń 15.08.2020 ♀ Fot. Alek Brzozowski

  1. Liczebność. W całej Europie rzadka, sporadycznie obserwowana
  2. Biotop. Głównie skraje lasów, leśne polany i prześwietlenia
  3. Wymiary. Długość ciała 10-14 mm (wg niektórych źródeł dorasta do 17 mm)
  4. Aktywność. Maj – sierpień
  5. Lokalizacja. Pomorskie
  6. Pokarm. Nektar. Larwy fitofagiczne, jednak rośliny żywicielskie pozostają nieznane
  7. Podobne. Inne gatunki z rodzaju różnią się detalami ubarwienia
  8. Uwagi. Autorem obserwacji i identyfikacji jest Alek Brzozowski

avidal

5 thoughts on “Loxocera hoffmannseggi

  1. Spotkałam ją dwa dni temu. Cały czas byłam przekonana, że fotografuję błonkówkę. I dopiero w domu na jednym z ujęć dostrzegłam, że to, co brałam za jasną końcówkę czułków, jest aristą. Uch, co za mucha, już dawno nic mnie tak nie zmyliło!

  2. Za to Twoja wiadomość dla mnie nie jest taka dobra. Byłam przekonana, że to absolutna rzadkość, a tu bach – okazuje się, że zwiększa liczebność.
    Ale tak w ogóle to się cieszę, niech zwiększa. Fajnie by było jeszcze kiedyś ją spotkać, jest wyjątkowa.

  3. Dopiero się okaże, czy to trwały trend. I wciąż jesteś jedną z dwóch osób w Polsce, która sfotografowałą ten gatunek w terenie; no może jedną z trzech, bo coś mi świta, że któreś ze wspomnianych doniesień wsparte było zdjęciem.

Leave a Reply to chwastowisko Cancel reply