Melanophora roralis

Rhinophoridae
Ciało czarne, łącznie z nogami. Skrzydła silnie przyciemnione z białymi wierzchołkami u samicy. Komórka radialna R5 zamknięta. Tarczka z dwoma parami szczecinek marginalnych. Żyłka R4+5 dochodzi do wierzchołka skrzydła.

Widzew 20.06.2012 Samiec

Łódź – Widzew 20.06.2012 Samiec

  1. Liczebność. Pospolita
  2. Biotop. Wszędzie tam, gdzie występują jej żywiciele. Często siada na pniach, budynkach, a nawet szybach okiennych oraz odwiedza kwiaty
  3. Wymiary. Długość ciała 5-6 mm
  4. Czas lotu. Maj – wrzesień
  5. Lokalizacja. Łódzkie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Pyłek. Larwy są endoparazytoidami prosionków, oraz stonóg – zwłaszcza Porcellio scaber. Żywiciele są pożerani żywcem, ale najpierw zostają wykastrowani ( ściśle rzecz ujmując larwy pasożyta doprowadzają do atrofii ich jajników ). Według innych źródeł są drapieżnikami i amatorami pajęczych jaj
  7. Podobne. Inne gatunki z rodziny, różniące się bądź użyłkowaniem, bądź oszczeceniem, a także niektóre rączyce
  8. Uwagi. Oznaczenie Łukasz Mielczarek

2 thoughts on “Melanophora roralis

  1. „prosionków, czyli stonóg”
    Wcale nie. Prosionki i stonogi to zupełnie co innego, należą nawet do dwóch różnych rodzin. Można je od siebie odróżnić po budowie biczyka, czyli ostatniego członu czułków. U prosionków składa się z 2 części, a u stonóg z 3. Stonoga to dla mnie rzadkość, spotkałam ją tylko raz w życiu, a prosionki widuję niemal codziennie.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s