Dasysyrphus neovenustus

Syrphidae – Bzygowate
Scutum lśniące, pokryte żółtymi włoskami szczególnie silnie rozwiniętymi na bokach. Na tergitach 2-4 przerwane żółte przepaski, niemal proste, nie przewężone po środku nazbyt mocno. Dochodzą one do bocznych krawędzi tergitów. U samic tylne uda zwykle całkowicie żółte, u samców w połowie czarne. Tylne golenie całkowicie żółte, bez czarnych obrączek. Oczy owłosione. Pręga twarzowa czarna, bardzo wyraźna. Pterostigma najczęściej żółta.

Młynek 06.05.2013 Samica

Łódź – Młynek 06.05.2013 ♀

Młynek 06.05.2013

Młynek 06.05.2013 ♀

Las wiączyński 01.05.2017 ♂

Las wiączyński 01.05.2017 ♂

  1. Liczebność. Pospolity
  2. Biotop. Lasy, parki, ogrody, zarośla, polany, przydroża
  3. Wymiary. Długość ciała 7-9 mm
  4. Aktywność. Początek kwietnia – lipiec
  5. Lokalizacja. Łódzkie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Nektar i pyłek. Larwy afidofagiczne
  7. Podobne. Dasysyrphus hilaris pozbawiony jest czarnej pręgi twarzowej. U Dasysyrphus venustus przepaski odwłokowe na tergitach 2 i 4 są wyraźniej przewężone w części środkowej i silniej wygięte. Poza tym  tylne uda samic są czarne w 2/3 długości, a samców w 3/4 długości, a tylne golenie posiadają czarną obrączkę w połowie długości. U innych podobnie ubarwionych gatunków z tego rodzaju przepaski odwłokowe nie dochodzą do bocznych krawędzi tergitów
  8. Uwagi. Odkryty w 2013 roku przez Łukasza Mielczarka i Bogusława Soszyńskiego jako gatunek nowy dla nauki. Wcześniej nieodróżniany od Dasysyrphus venustus

Dodaj komentarz