Dasysyrphus neovenustus

Syrphidae – Bzygowate
Tułów lśniący, pokryty żółtymi włoskami szczególnie silnie rozwiniętymi na bokach. Na tergitach 2-4 przerwane żółte przepaski, niemal proste, nie przewężone po środku nazbyt mocno. Dochodzą one do bocznych krawędzi tergitów. U samic tylne uda zwykle całkowicie żółte, u samców w połowie czarne. Tylne golenie całkowicie żółte, bez czarnych obrączek. Oczy owłosione. Pręga twarzowa czarna, bardzo wyraźna. Pterostigma najczęściej żółta.

Młynek 06.05.2013 Samica

Łódź – Młynek 06.05.2013 Samica

Młynek 06.05.2013

Młynek 06.05.2013

Las wiączyński 01.05.2017 Samiec

Las wiączyński 01.05.2017

  1. Liczebność. Pospolity
  2. Biotop. Lasy, parki, ogrody, zarośla, polany, przydroża
  3. Wymiary. 7-9 mm
  4. Czas lotu. Początek kwietnia – lipiec
  5. Lokalizacja. Łódzkie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Nektar i pyłek. Larwy afidofagiczne
  7. Podobne. Dasysyrphus hilaris pozbawiony jest czarnej pręgi twarzowej. U Dasysyrphus venustus przepaski odwłokowe na tergitach 2 i 4 są wyraźniej przewężone w części środkowej i silniej wygięte. Poza tym  tylne uda samic są czarne w 2/3 długości, a samców w 3/4 długości, a tylne golenie posiadają czarną obrączkę w połowie długości. U innych podobnie ubarwionych gatunków z tego rodzaju przepaski odwłokowe nie dochodzą do bocznych krawędzi tergitów
  8. Uwagi. Odkryty w 2013 roku przez Łukasza Mielczarka i Bogusława Soszyńskiego jako gatunek nowy dla nauki. Wcześniej nieodróżniany od Dasysyrphus venustus

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s