Dasysyrphus neovenustus

Syrphidae – Bzygowate
Tułów lśniący, pokryty żółtymi włoskami szczególnie silnie rozwiniętymi na bokach. Na tergitach 2-4 przerwane żółte przepaski, niemal proste, nie przewężone po środku nazbyt mocno. Dochodzą one do bocznych krawędzi tergitów. U samic tylne uda zwykle całkowicie żółte, u samców w połowie czarne. Tylne golenie całkowicie żółte, bez czarnych obrączek. Oczy owłosione. Pręga twarzowa czarna, bardzo wyraźna. Pterostigma najczęściej żółta.

Młynek 06.05.2013 Samica

Młynek 06.05.2013 Samica

Młynek 06.05.2013

Młynek 06.05.2013

Las wiączyński 01.05.2017 Samiec

Las wiączyński 01.05.2017

  1. Liczebność. Pospolity
  2. Biotop. Lasy, parki, ogrody, zarośla
  3. Wymiary. 7-9 mm
  4. Czas lotu. Początek kwietnia – lipiec
  5. Lokalizacja. Wiele stanowisk
  6. Pokarm. Nektar i pyłek. Larwy afidofagiczne
  7. Podobne. Dasysyrphus hilaris pozbawiony jest czarnej pręgi twarzowej. U Dasysyrphus venustus przepaski odwłokowe na tergitach 2 i 4 są wyraźniej przewężone w części środkowej i silniej wygięte. Poza tym  tylne uda samic są czarne w 2/3 długości, a samców w 3/4 długości, a tylne golenie posiadają czarną obrączkę w połowie długości. U innych podobnie ubarwionych gatunków z tego rodzaju przepaski odwłokowe nie dochodzą do bocznych krawędzi tergitów
  8. Uwagi. Odkryty w 2013 roku przez Łukasza Mielczarka i Bogusława Soszyńskiego jako gatunek nowy dla nauki. Wcześniej nieodróżniany od Dasysyrphus venustus

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s