Pocota personata

Syrphidae – Bzygowate
Skutecznie imitujący trzmiela duży bzyg z grupy bumblebee-mimic. Ciało smoliście czarne pokryte jaskrawożółtymi włoskami w przedniej części tułowia i środkowej odwłoka. Ostatni tergit porośnięty białymi włoskami. Głowa uderzająco mała. Na skrzydłach czarne plamy. Jedyny europejski gatunek z rodzaju Pocota.

Las wiączyński 23.05.2012

Las wiączyński 23.05.2012

Las wiączyński 23.05.2012 Samiec

Las wiączyński 23.05.2012 Samiec

Las wiączyński 24.05.2012

Las wiączyński 24.05.2012

Las wiączyński 24.05.2012

Las wiączyński 24.05.2012

Las wiączyński 23.05.2012 Habitat

Las wiączyński 23.05.2012 Habitat

  1. Liczebność. Wciąż rzadka, jednak sukcesywnie zwiększająca liczebność. Moim zdaniem gatunek ekspansywny. Czerwona Księga z kategorią VU
  2. Środowisko. Lasy ze starymi dziuplastymi drzewami, ale również pojedynczo stojące stare drzewa; samce można spotkać na leśnych prześwietleniach w słoneczne dni, podczas których patrolują w locie swoje terytorium
  3. Wymiary. 12-16 mm. Długość skrzydła 11-13 mm
  4. Czas lotu. Maj – czerwiec
  5. Lokalizacja. W maju 2012 roku zauważyłem ciekawego bzyga krążącego wokół wypróchniałego drzewa w lesie wiączyńskim. Czekałem w bezruchu – aby go nie spłoszyć – kilka dobrych chwil, aż wreszcie usiadł na korze. A komary zjadały mnie żywcem. Wtedy nie rozpoznałem gatunku, o którym niczego nie wiedziałem i którego nie widziałem dotąd na oczy . Zrobił to za mnie na podstawie fotografii Łukasz Mielczarek. Następnego dnia Pocota też tam była – i nigdy więcej.  Aż do roku 2015, kiedy ponownie ją spotkałem niedaleko pierwszego stanowiska. A w 3 dni później dwa osobniki pojawiły się dokładnie w tym samym miejscu, co samiec z 2012 roku. Stwierdzona także w rezerwacie Konewka i koło Smardzewic. Obserwacja Anety Itczak pochodzi z Kutna. W kolejnych latach liczba doniesień ulegała zwiększeniu
  6. Pokarm. Nektar z kwitnących głogów i innych roślin krzewiastych. Lubią soki wypływające ze zranionych drzew. Larwy rozwijają się w dziuplach zalanych wodą, lub mocno wilgotnych, gdzie żywią się próchnem. Prawdopodobnie musi ono być przerośnięte określonymi gatunkami grzybów
  7. Podobne. Arctophila bombiformis jest większa i nie ma tak stosunkowo małej głowy, podobnie jak pozostałe bzygi z grupy bumblebee mimic
Las wiączyński 16.05.2015

Las wiączyński 16.05.2015

Las wiączyński 16.05.2015

Las wiączyński 16.05.2015

Las wiączyński 16.05.2015

Las wiączyński 16.05.2015

Las wiączyński 16.05.2015

Las wiączyński 16.05.2015

Las wiączyński 24.05.2012

Las wiączyński 24.05.2012

Las wiączyński 23.05.2012 Drzewo, wokół którego latał samiec

Las wiączyński 23.05.2012 Drzewo, wokół którego obserwowałem łącznie 3 samce ( 2012 i 2015 )

Las wiączyński 19.05.2015

Las wiączyński 19.05.2015

Las wiączyński 02.06.2015

Las wiączyński 02.06.2015

Las wiączyński 02.06.2015

Las wiączyński 02.06.2015

Las wiączyński 05.06.2015

Las wiączyński 05.06.2015

3 thoughts on “Pocota personata

  1. W zeszły piątek widziałem ją (chyba, nie była to Volucella ani Merodon) w naszym Ogrodzie Botanicznym, w alei lipowej, tuż obok trawnika z tulipanami. Kręciła się przy dziupli w lipie, na wysokości około metra. Może jeszcze tam siedzi!

  2. Bardzo możliwe, akurat w Łodzi od kilku lat stała się niemal pospolita, w okolicah Ogrodu , na BRUS-ie obserwowaliśmy z Bogusiem Szoszyńskim wiele osobników w poprzednich 2 sezonach. Zresztą, nie sądzę abyś akurat Ty się pomylił
    Zmieniam status z bardzo rzadka na rzadka

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s