Meigenia spp. – Porazice

Tachinidae – Rączycowate
Oczy owłosione, lub niemal nagie, u obu płci rozdzielone czołem, węższym u samca. Ciało szaroczarne, u niektórych osobników z żółtawym opyleniem (zwłaszcza u porazicy stonkówki Meigenia dorsalis). Propleuron (jedna z płytek bocznych tułowia) owłosiony. Szczecinki wierzchołkowe (apical scutellar bristles) na scutellum długie, pionowo odstające ku górze, równoległe – istotna cecha diagnostyczna rodzaju. Na odwłoku u samca często dwie pary ciemnych plam na tergitach 3 i 4. Czułki ciemne. Skrzydła przezroczyste, lekko przyciemnione; komórka R5 wąsko otwarta. W Polsce 6 gatunków, które zwykle rozróżnia się na podstawie budowy genitaliów samców.

Meigenia

Łódź – BRUS 05.06.2019 ♂

Meigenia

Łódź – BRUS 05.06.2019 ♂

Meigenia

Łódź – BRUS 05.06.2019 ♂

  1. Liczebność. Przynajmniej niektóre gatunki pospolite i liczne
  2. Biotop. Lasy, parki, ogrody, zarośla, polany, łąki; najczęściej obserwowane na liściach lub na kwiatach
  3. Wymiary. Długość ciała 3.5-7.5 mm
  4. Aktywność. Kwiecień – październik; często kilka generacji w sezonie
  5. Lokalizacja. Łódzkie
  6. Pokarm. Nektar, spadź. Larwy są parazytoidami larw stonek Chrysomelidae (Crioceris, Chrysomela, Agelastica i inne), a sporadycznie larw rośliniarek Symphyta; gatunki żywicielskie niektórych gatunków pozostają nieznane
  7. Podobne. Liczne inne rączyce, które na ogół najłatwiej odróżnić po kształcie szczecinek apikalnych na scutellum
  8. Uwagi. Identyfikacja Theo Zeegers
  9. Gatunki wykazane z Polski:
  • Meigenia dorsalis
  • Meigenia grandigena
  • Meigenia majuscula
  • Meigenia incana
  • Meigenia mutabilis
  • Meigenia uncinata

 

Leave a Reply