Meigenia spp. – Porazice

Tachinidae – Rączycowate
Oczy owłosione, lub niemal nagie, u obu płci rozdzielone czołem, węższym u samca. Ciało szaroczarne, u niektórych osobników z żółtawym opyleniem (zwłaszcza u porazicy stonkówki Meigenia dorsalis). Propleuron (jedna z płytek bocznych tułowia) owłosiony. Szczecinki wierzchołkowe (apical scutellar bristles) na scutellum długie, pionowo odstające ku górze, równoległe – istotna cecha diagnostyczna rodzaju. Na odwłoku u samca często dwie pary ciemnych plam na tergitach 3 i 4. Czułki ciemne. Skrzydła przezroczyste, lekko przyciemnione; komórka R5 wąsko otwarta. W Polsce 6 gatunków, które zwykle rozróżnia się na podstawie budowy genitaliów samców.

Meigenia

Łódź – BRUS 05.06.2019 ♂

Meigenia

Łódź – BRUS 05.06.2019 ♂

Meigenia

Łódź – BRUS 05.06.2019 ♂

  1. Liczebność. Przynajmniej niektóre gatunki pospolite i liczne
  2. Biotop. Lasy, parki, ogrody, zarośla, polany, łąki; najczęściej obserwowane na liściach lub na kwiatach
  3. Wymiary. Długość ciała 3.5-7.5 mm
  4. Aktywność. Kwiecień – październik; często kilka generacji w sezonie
  5. Lokalizacja. Łódzkie
  6. Pokarm. Nektar, spadź. Larwy są parazytoidami larw stonek Chrysomelidae (Crioceris, Chrysomela, Agelastica i inne), a sporadycznie larw rośliniarek Symphyta; gatunki żywicielskie niektórych gatunków pozostają nieznane
  7. Podobne. Liczne inne rączyce, które na ogół najłatwiej odróżnić po kształcie szczecinek apikalnych na scutellum
  8. Uwagi. Identyfikacja Theo Zeegers
  9. Uwagi 2. Autor obserwacji – avidal
  10. Gatunki wykazane z Polski:
  • Meigenia dorsalis
  • Meigenia grandigena
  • Meigenia majuscula
  • Meigenia incana
  • Meigenia mutabilis
  • Meigenia uncinata

avidal

Leave a Reply