Nephrotoma analis – Nerkosz

Tipulidae – Koziułkowate
Ciało smukłe, żółte z czarnym deseniem. Plama potyliczna na głowie w kształcie grotu o ostrym wierzchołku. Boczne plamy tułowia przed szwem tułowiowym matowe, wyraźnie wygięte do boków. Plamy na środkach tergitów często duże, lecz nigdy nie dochodzą do tylnych krawędzi tergitów (nie dotyczy wierzchołku odwłoka). Tergit 9 z krótkimi kolcami bocznymi. Sternit 8 czarny z części nasadowej, poza tym żółty. Skrzydła przezroczyste; pterostigma uderzająco ciemna, często niemal smoliście czarna.

N.analis

Warszawa 02.06.2018 Fot. Teresa Stolarczyk

N analis

Warszawa 02.06.2018 Fot. Teresa Stolarczyk

  1. Liczebność. Nieczęsto obserwowana, rzadsza od wielu innych nerkoszy
  2. Biotop. Głównie wilgotne lasy i zarośla oraz łąki; chętnie w zacienionych miejscach w pobliżu cieków wodnych
  3. Wymiary. Długość skrzydła 14-16 mm
  4. Aktywność. Kwiecień – sierpień
  5. Lokalizacja. Mazowieckie
  6. Pokarm. Nektar. Larwy rozwijają się płytko w wilgotnej glebie, lub w ściółce; odżywiają się materiałem roślinnym
  7. Podobne. Liczne inne gatunki z rodzaju, które można odróżnić min. po kształcie i ubarwieniu plam na głowie, tułowiu i odwłoku (i tak np. plamy odwłokowe u Nephrotoma lamellata dochodzą do tylnych krawędzi tergitów) ubarwieniu pterostigmy (jaśniejsza u większości innych nerkoszy), oraz budowie i ubarwieniu tylnych segmentów odwłoka i genitaliów
  8. Uwagi. Autorka obserwacji – Teresa Stolarczyk

avidal

Leave a Reply