Callopistromyia annulipes

Ulidiidae 
Całe ciało – w tym głowa i scutellum – charakterystycznie, marmurkowo plamkowane. Skrzydła owalne z niepowtarzalnym, diagnostycznym dla gatunku deseniem. Podczas zalotów samce unoszą skrzydła wysoko ponad tułów; skrzydła mogą stykać się ze sobą i układać w atrakcyjny dla samic, wzorzysty ornament w kształcie koła.

C annulipes

Kraków 28.05.2019 Fot. Maksymilian Syratt

C.annulipes

Lubin 24.05.2019 Fot. Meadowlark

C.annulipes

Kraków 28.05.2019 Fot. Maksymilian Syratt

  1. Liczebność. Gatunek odkryty w Polsce dopiero w roku 2018; obecnie notowany głównie z południa kraju, jednak wiele wskazuje na to, że zwiększa zasięg w kierunku północnym
  2. Biotop. Nasłonecznione tereny otwarte, chętnie w miastach i na terenach ruderalnych. Najłatwiej zaobserwować gatunek podczas rójki na powalonych pniach, lub na innych płaskich, także nietypowych powierzchniach (wymienia się min. ściany toalet toi toi)
  3. Wymiary. Długość ciała około 5 mm
  4. Aktywność. Kwiecień – październik; dwa pokolenia w sezonie
  5. Lokalizacja. Małopolskie; trzecie krajowe stwierdzenie gatunku – poza tym obserwowany we Wrocławiu i w Katowicach (stan na 2019 rok), dolnośląskie. Edit sierpień 2019 – co najmniej kilka obserwacji z Ponidzia, kolejne z Wrocławia i Krakowa; pojedynczego samca widziałem w Łodzi. Ekspansja trwa – otrzymałem kolejne zgłoszenie, tym razem z lubuskiego
  6. Pokarm. Pokarm płynny, w tym soki ze zranionych drzew. Larwy żerują w drewnie drzew liściastych, zwłaszcza robinii – wymienia się również wiązy, klony, buki i topole (zwłaszcza przerośnięte grzybnią – być może są raczej mycetofagiczne, niż ksylofagiczne)
  7. Podobne. Charakterystyczna
  8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Lucyna Bugiera Meadowlark Maks Syratt
  9. Więcej o gatunku
Callopistromyia

Kraków 28.05.2019 ♂ podczas zalotów przyjmuje pozę pawia Fot. Maksymilian Syratt

Chociszewo 06.09.2019 Fot. Lucyna Bugiera

Chociszewo 06.09.2019 Fot. Lucyna Bugiera


avidal

10 thoughts on “Callopistromyia annulipes

  1. Dzień dobry. Akurat wczoraj na praniu moja mama zauważyła samca tego gatunku, i mnie. Trzeba przyznać że wyglądał bardzo osobliwie. Od dawna interesuje się owadami, ale raczej jestem ptasiarzem więc jedyne co mogłem powiedzieć że to jakaś bardzo dziwna muchówka udająca pawia:) Na szczęście zrobiłem obszerną dokumentację fotograficzną makro-zoomem (Ale słabym) i wstawiłem na instagram, gdzie mądrzejsi ode mnie ją zidentyfikowali. Obserwowałem ją na pograniczu Małopolski i Podkarpacia, we wsi Harklowa. Domyślam się, że ta obserwacja jest raczej bezwartościowa, bo pochodzi z południa kraju- ale jej wygląd sprawia, że jest chyba najbardziej osobliwą muchówką Polski:)

  2. Wbrew pozorom niemało gatunków stosuje ten rodzaj zalotów, czyli taniec z uniesionymi skrzydłami. Choćby niektóre Drosophilidae, czy Ulidiidae. Ale ten gatunek czyni to faktycznie najbardziej spektakularnie. Z tego względu bez wahania można go uznać za osobliwość.
    Choć wiele innych muchówek wykazuje interesujące zwyczaje behawioralne (w tym fascynujące gatunki z rodziny Clusiidae), czy nietuzinkowy wygląd.

  3. A ja wciąż mam nadzieje że jeszcze ją odnajdę…:) Na razie po lipcowym spotkaniu nie mogę jej znaleźć. W tym roku może się już nie uda, ale w przyszłym jej nie odpuszczę! Zdjęcia mam niby dobre, ale ta muchówka jest po prostu niesamowita. Wiele owadów zachowuje się ciekawiej, ale niemniej jego tańce z tym pawim „ogonem” są prawdziwie spektakularne:)

Leave a Reply