Sphecomyia vespiformis

Syrphidae – Bzygowate
Ciało masywne. Twarz wyciągnięta w ryjek, podobnie jak u gatunków z rodzaju Criorhina. Czułki czarne, długie; dłuższe od głowy. Scutellum dwubarwne, żółtoczarne. Odwłok w poprzeczne, czarne i żółte pasy.

Sph. vespiformis

Rezerwat Walik 25.05.2016

Sph vespiformis

Rezerwat Walik 25.05.2016

S.vespiformis

Rezerwat Walik 25.05.2016 Samiec

S vespiformis

Rezerwat Walik 25.05.2016

Sphecomyia

Wigierski PN 27.05.2016

  1. Liczebność. Bardzo rzadka. Legendarny gatunek do 2016 roku znany z trzech osobników z dwóch stanowisk – dwóch z Wigierskiego Parku Narodowego i jednego znad Biebrzy. Były to obserwacje sprzed 25 i 27 lat ( 1989, 1991 ). Czerwona Księga kat. CR. Czerwona Lista kat. CR. Poza Polską, Skandynawią i być może byłymi nadbałtyckimi republikami radzieckimi w Europie nie występuje
  2. Biotop. Pierwotne lasy o charakterze borealnym; prawdziwą ojczyzną gatunku jest Syberia
  3. Wymiary. 15-18 mm
  4. Czas lotu. Maj – wrzesień
  5. Lokalizacja. Wigierski PN. W centralnej Polsce z pewnością nieobecna
  6. Pokarm. Nektar, pyłek; obserwowana na lilaku i na głogach. Szczegóły rozwoju larw nie są znane – przypuszczalnie rozwijają się w dziuplach drzew liściastych ( Łukasz Mielczarek typuje osiki ), lub w próchniejącym drewnie, pod korą ( mniej prawdopodobne ); są saprofagiczne
  7. Podobne. Temnostoma meridionale i Temnostoma vespiforme o wyraźnie krótszych czułkach
  8. Uwagi. Ponowne po ćwierćwieczu odnalezienie i odłowienie tego gatunku stanowiło główny, choć niezwykle ambitny cel VI Warsztatów Dipterologicznych zlokalizowanych w Wigierskim Parku Narodowym. Przyznam, że nie wierzyłem ani trochę, że to zadanie zostanie wykonane. Minęło tyle czasu, a klimat przecież się ocieplił; od lat w płn-wschodniej Polsce jest też bardzo sucho. A jednak odłowiono 7 osobników ( 4 samce, 3 samice ), głównie dzięki determinacji, wiedzy, umiejętnościom i wierze Łukasza Mielczarka. Byłem uczestnikiem wydarzenia bezprecedensowego, bez wątpienia najdonioślejszego, w jakim dane mi było uczestniczyć w czasie mojej przygody z bzygami i owadami w ogóle
Crataegeus.

Rezerwat Walik 25.05.2016 Głóg na skraju leśnej polany, do którego przylatywały obie płci Sphecomyia vespiformis

Crataegus

Wigierski PN 27.05.2016 – jeden z trzech kwitnących głogów odwiedzanych przez Sphecomyia

4 thoughts on “Sphecomyia vespiformis

  1. No gratulacje prawdziwy raryt.Rzadkośc goni rzadkośc.No i piekna mucha bzygów przybywa.Ciekawe czym nas jeszcze zaskoczysz.

  2. Tej rangi nowości juz nie będzie. Ale ciekawe gatunki jak najbardziej. Za gratulacje dziękuję, choć w odnalezieniu tego wyjątkowego bzyga nie ma mojej zasługi.

  3. Aj tam nie byliście tam razem.Lista bzygów na stronie się powiększa.Heliophilusy j już komplet może czas na ostatniego Brachypalpusa zapolować?

  4. Potencjalnych celów wciąz jest wiele. Ch. rufipes, Callicera rufa, Ferdinandea ruficornis, Lejops vittata, Mallota megiliformis i cimbiciformis, Criorhina pachymera, 3 gatunki Myolepta itd. Kompletu nigdy nie będzie, nie ma się co łudzić. Nawet ze znaczącą pomocą przyjaciół, parafrazując Joe Cockera.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s