Dusona spp. – Liszeczniki

Ichneumonidae – Gąsienicznikowate
Ciało smukłe. Głowa czarna; wewnętrzna krawędź łukowato wcięta na wysokości trzonków czułków. Tułów czarny. Odwłok dwubarwny, czerwonoczarny, a rzadziej żółtoczarny, stylikowany – stylik czarny. Pokładełko krótkie ( różnice w jego długości oraz kącie nachylenia względem odwłoka często są cechami diagnostycznymi danego gatunku ). Golenie u gatunków z częściowo czerwonymi tergitami są w znacznej mierze pomarańczowoczerwone, zaś u gatunków z żółtymi tergitami – żółte. Skrzydła przezroczyste; zwierciadełko romboidalne, u wielu gatunków połączone z komórka marginalną R1 petiolą. W Polsce około 70 gatunków, których na ogół nie sposób zidentyfikować co do gatunku na podstawie fotografii terenowych.

Dusona species

Kraków 08.05.2019 ♀ – widoczne krótkie pokladełko. Petiola na przednim skrzydle łączy zwierciadełko z komórką promieniową R1 Fot. Maksymilian Syratt

  1. Liczebność. Niektóre gatunki pospolite
  2. Biotop. Lasy, parki, ogrody, zarośla, polany, łąki, murawy, tereny ruderalne
  3. Wymiary. Długość ciała powyżej 10 mm; tylko bardzo nieliczne gatunki są mniejsze ( w tym mierząca 8-10 mm Dusona petiolator )
  4. Aktywność. Od wiosny do jesieni
  5. Lokalizacja. Małopolskie. Występują w całym kraju
  6. Pokarm. Larwy są parazytoidami gąsienic motyli i larw rośliniarek; sporadycznie także larw chrząszczy ( głównie ryjkowców ) i larw wielbłądek; zakres porażanych gatunków jest bardzo szeroki
  7. Podobne. Liczne inne gąsieniczniki różniące się min. kształtem oczu i nadustka, długością stylika i pokładełka, czy też budową zwierciadełka i brakiem petioli
  8. Uwagi. Autor obserwacji – Maksymilian Syratt

Leave a Reply