Neoxorides collaris

Ichneumonidae – Gąsienicznikowate
Głowa czarna. Nadustek mały 1,5 razy tak szeroki, jak długi. Tułów czarny; propleuron ( boczna płytka tułowia znajdująca się poniżej przedplecza, tuż za głową ) z jasnymi smugami. Odwłok uderzająco smukły, czarny; tylne krawędzie tergitów często subtelnie, bardzo wąsko rozjaśnione. Pokładełko mniej więcej tak długie, jak odwłok. Przednie i środkowe biodra, uda i golenie mniej lub bardziej żółtopomarańczowe. Tylne biodra pomarańczowe lub czarne. Czułki długie i ciemne, u samicy z rozjaśnionymi członami środkowymi. Skrzydła przezroczyste, pterostigma ciemnobrązowa. Zwierciadełka brak – ważna cecha diagnostyczna rodzaju. Należy do niewielkiej, liczącej 11 krajowych gatunków podrodziny Poemeniinae.

Neoxorides

Łęgi Słubickie 2018 ♀ Fot. Marek Adamski

N. collaris

Łęgi Słubickie 2018 ♀ Fot. Marek Adamski

  1. Liczebność. Przypuszczalnie nierzadki
  2. Biotop. Lasy
  3. Wymiary. Długość ciała 12-25 mm
  4. Aktywność. Wiosna – jesień
  5. Lokalizacja. Lubuskie
  6. Pokarm. Larwy są parazytoidami larw Cerambycidae – wymienia się min. rodzaj Tetropium
  7. Podobne. W Polsce występują jeszcze dwa gatunki z rodzaju – Neoxorides nitens ( propleuron całkowicie czarny ) i Neoxorides varipes. U bardzo podobnego Poemenia hectica występuje czterokątne zwierciadełko
  8. Uwagi. Autorem obserwacji jest Marek Adamski

2 thoughts on “Neoxorides collaris

Dodaj komentarz