Chorthippus vagans – Konik leśny

Acrididae – Szarańczowate
Znany też jako konik włóczęga. Ubarwienie ciała szarobrązowe, lub żółtobrązowe. Boczne żebra przedplecza wyraźnie załamane, dobrze widoczne na tle czarnych pasów bocznych tułowia. Wierzchołek odwłoka często czerwonawy w górnej części. Otwór tympanalny okrągły – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Tylne golenie częściowo czerwone, lub żółte. Skrzydła sięgają na ogół do tylnych kolan.

Brzeźnica 28.08.2020 Fot. Ryszard Orzechowski

  1. Liczebność. Wyraźnie liczniejszy na południu kraju. Nie jest tak rozpowszechniony jak większość innych koników z rodzaju
  2. Biotop. Skraje lasów sosnowych, wrzosowiska, wydmy śródleśne i inne ciepłe, suche tereny skąpo pokryte roślinnością
  3. Wymiary. Samica 16-22 mm. Samiec 12-15 mm
  4. Aktywność. Lipiec – październik
  5. Lokalizacja. Lubuskie Znany z całego kraju
  6. Pokarm. Roślinożerny
  7. Podobne. Liczne inne koniki, które można odróżnić min. na podstawie kształtu bocznych żeber przedplecza (proste z przodu u Chorthippus dorsatus), czy też kształtu otworu tympanalnego (nerkowaty u gatunków z grupy Chorthippus biguttulus – w tym wykazującego zbliżone upodobania siedliskowe Chorthippus mollis)
  8. Uwagi. Autorem obserwacji jest Ryszard Orzechowski
  9. Rozmieszczenie

2 thoughts on “Chorthippus vagans – Konik leśny

  1. Na wszystkich załączonych przy Ch. vagans zdjęciach
    jest samica Chorthippus (Glyptobothrus) biguttulus
    (rysunek przedplecza i przebieg bruzdy, narząd słuchu
    i szerokość pola kostalnego na pokrywie).

Leave a Reply