Chorthippus vagans – Konik leśny

Acrididae – Szarańczowate
Znany też jako konik włóczęga. Ubarwienie ciała szaro-brązowe lub żółto-brązowe. Boczne żebra przedplecza wyraźnie załamane, dobrze widoczne na tle czarnych pasów bocznych tułowia. Wierzchołek odwłoka często czerwonawy w górnej części. Otwór tympanalny okrągły – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Tylne golenie częściowo czerwone lub żółte. Skrzydła sięgają na ogół do tylnych kolan.

Tuszyn – rezerwat Molenda 12.08.2022 Fot. Barnaba

Tuszyn – rezerwat Molenda 12.08.2022 Fot. Barnaba

Rogoźnik 03.09.2022 Fot. Patrick Skórka

Brzeźnica 28.08.2020 Fot. Ryszard Orzechowski

  1. Status. Wyraźnie liczniejszy na południu kraju. Nie jest tak rozpowszechniony jak większość innych koników z rodzaju
  2. Siedlisko. Skraje lasów sosnowych, wrzosowiska, wydmy śródleśne i inne ciepłe, suche tereny skąpo pokryte roślinnością
  3. Wymiary. Samica 16-22 mm. Samiec 12-15 mm
  4. Aktywność. Lipiec – październik
  5. Lokalizacja. Lubuskie, śląskie, łódzkie, Tatry
  6. Pokarm. Roślinożerny
  7. Podobne. Liczne inne koniki, które można odróżnić min. na podstawie kształtu bocznych żeber przedplecza (proste z przodu u Chorthippus dorsatus), czy też kształtu otworu tympanalnego (nerkowaty u gatunków z grupy Chorthippus biguttulus – w tym wykazującego zbliżone upodobania siedliskowe Chorthippus mollis)
  8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Karol Wałach Barnaba Patrick Skórka Ryszard Orzechowski
  9. Uwagi 2. Identyfikacja osobnika z  Tuszyna Przemysław Żurawlew
  10. Rozmieszczenie

Tatrzański Park Narodowy 17.08.2022 Fot. Karol Wałach

Tatrzański Park Narodowy 17.08.2022 Fot. Karol Wałach


avidal

2 thoughts on “Chorthippus vagans – Konik leśny

  1. Na wszystkich załączonych przy Ch. vagans zdjęciach
    jest samica Chorthippus (Glyptobothrus) biguttulus
    (rysunek przedplecza i przebieg bruzdy, narząd słuchu
    i szerokość pola kostalnego na pokrywie).

Leave a Reply