Meconema meridionale – Nadrzewek południowy

Tettigonidae – Pasikonikowate
Ciało stosunkowo delikatne, jasnozielone. Przez grzbietową część tułowia przebiega wąska żółta linia z dwoma brązowymi plamkami przy podstawie skrzydeł. Skrzydła silnie zredukowane, szczątkowe. Czułki bardzo długie, nawet 4-krotnie dłuższe od ciała. Pokładełko o szablowatym kształcie.

Warszawa 25.08.2021 ♀ Fot. Paweł Głowacki

Warszawa 25.08.2021 ♀ Fot. Paweł Głowacki

Kutno 11.11.2014 ♂ Fot. Aneta Itczak

M.meridionale

Kraków 31.08.2019 ♂ Fot. Maksymilian Syratt

  1. Liczebność. Rzadki, choć wydaje się być w ekspansji. Pierwsze stwierdzenie w Polsce z 2013 roku
  2. Biotop. Lasy, parki, ogrody, zarośla, zadrzewienia śródpolne, tereny ruderalne. Zwykle przesiaduje na drzewach, ale często można go spotkać na murkach, ścianach i elewacjach, na które przylatuje zwabiony przez światło
  3. Wymiary. Długość ciała 11-19 mm. Pokładełko do 7.5 mm. Przysadki odwłokowe do 4 mm
  4. Aktywność. Sierpień – listopad; pojedyncze samice można zaobserwować nawet podczas ciepłych dni grudniowych. Aktywny głównie nocą
  5. Lokalizacja. Małopolskie, łódzkie, mazowieckie
  6. Pokarm. Drobne bezkręgowce o miękkim ciele, w tym larwy owadów i mszyce – bardzo chętnie poluje na Cameraria ohridella
  7. Podobne. Najłatwiej pomylić go z nimfami pospolitego Meconema thalassinum; imagines różnią się długimi skrzydłami oraz nieco dłuższym pokładełkiem (samice) i krótszymi przysadkami odwłokowymi (samce)
  8. Rozmieszczenie
  9. Uwagi. Autorzy obserwacji – Paweł Głowacki Aneta Itczak Maks Syratt

avidal

6 thoughts on “Meconema meridionale – Nadrzewek południowy

  1. A czy wiadomo może, jak się on odzywa? Bo czasami (i teraz) słyszę z korony Jesionu w Warszawie takie ostre „Zr”. Zupełnie niepodobne do śpiewu zwykłego nadrzewka, już bliżej mu do podkrzewina. Wszędzie szukałem, ale jakoś nie znalazłem nagrania. Chciałem nawet zapalić światła żeby go przywabić, ale mam silniejszą konkurencję- latarnie uliczne;)

  2. Dałem na podejrzenie tego prostoskrzydłego, bo oprócz nadrzewków mało prostoskrzydłych stołuje się w koronach wysokich drzew. Ale z drugiej strony domyślam się że nadrzewek południowy musi mieć zapewne głos choć nieco podobny do m. thalassinum, a to zupełnie go nie przypomina… I w ogóle nie da się go nagrać, cały czas coś go zagłusza:(

  3. Ja wciąż o m. meridionale marzyłem, szukałem wszędzie, nasłuchiwałem, i w Krakowie, i w Warszawie i na Podkarpaciu. Nawet zwykłego nadrzewka długoskrzydłego chciałem zobaczyć, bo miałem zdjęcia tylko nieżywych osobników. Ten prostoskrzydły nie dawał mi za nic spokoju, bo brakowało mi go do „kolekcji” i był w ogóle dla mnie wyjątkowo ładnym owadem. No i dziś spacerowaliśmy rano w moim ulubionym miejscu w Warszawie, na Kępie Potockiej. Ptaków mało, zimorodka nie było, i nagle na ścieżce on- a właściwie ona. Piękna, płochliwa samica nadrzewka południowego. Zrobiłem jej zatrzęsienie zdjęć i odłożyłem na pieniek wierzby:) Ale się ciesze!

Leave a Reply