Miridae – Tasznikowate
Ciało smukłe. Głowa i przedplecze czarne, rzadziej jasnobrązowe, a nawet żółte. Na szczycie głowy para czarnych pasów, które często łączą się ze sobą. Oczy duże, czerwonobrązowe. Scutellum czarne z klinowatymi rozjaśnieniami bocznymi. Mesopleuron (boczna płytka tułowia) czarny nawet u jasnych osobników – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Skrzydła jasne, delikatnie ciemno plamkowane lub pozbawione plamek; osobniki dorosłe makropteryczne (skrzydła sięgają poza wierzchołek odwłoka). Nogi bladożółte; tylne golenie uderzająco długie. Człony 2-4 czułków czarne.

Łódź – BRUS 18.07.2020

Łódź – Widzew 01.04.2021

Łódź – Park Piłsudskiego 25.06.2017 Widoczny czarny mesopleuron – cecha diagnostyczna gatunku

1. Status. Nierzadki, trudny do wypatrzenia
2. Siedlisko. Zarośla, polany, parki, tereny ruderalne, skraje lasów z ziołoroślami
3. Wymiary. Długość ciała 4.5-5.4 mm
4. Aktywność. Czerwiec – październik (dwa pokolenia w sezonie) i po przezimowaniu wiosną aż do kwietnia/maja (prawdopodobnie zimują wyłącznie samice)
5. Lokalizacja. Łódzkie
6. Pokarm. Semizoofag – wysysa soki roślinne (głównie z pokrzyw, wierzbownic i dziewann) oraz drobne bezkręgowce o miękkim ciele
7. Podobne. W Polsce występuje 9 innych gatunków z rodzaju, które w zależności od gatunku różnią się m.in. ubarwieniem czułków (diagnostyczny jest zwłaszcza 2 człon) i głowy, długością tylnych goleni czy długością skrzydeł, a także jaśniejszym mesopleuronem. Prawidłowe rozpoznanie może być problematyczne
8. Uwagi. Autor obserwacji – avidal
9. Rozmieszczenie
10. D.errans w iNat

Łódzki Ogród Botaniczny 22.07.2018 Ze złowioną mszycą

Łódzki Ogród Botaniczny 22.07.2018

Łódzki Ogród Botaniczny 22.07.2018

Łódzki Ogród Botaniczny 22.07.2018

Rodzaj Dicyphus - Dybiel

Łódź 19.07.2017

avidal