Oxyopes ramosus – Śpiesznik rysień

Oxyopidae – Śpiesznikowate
Samica brązowawa, samiec ciemniejszy, z czarnym deseniem; obie płci z ukośnymi białawymi pręgami na odwłoku i białymi pasami na karapaksie. Głowotułów zwężający się ku tyłowi. Oczy małe, ułożone w 4 rzędy. Nogi uzbrojone w liczne długie kolce, wyraźnie obrączkowane.

Majerowskie Pole 18.08.2014

Łódź – Majerowskie Pole 18.08.2014

Majerowskie Pole 18.08.2014

Majerowskie Pole 18.08.2014

Łazy 09.06.2023 Fot. Adrian Peplak

Puścizna Wielka 25.05.2014

Puścizna Wielka 25.05.2014

  1. Status. Pospolity, miejscami bardzo liczny
  2. Siedlisko. Głównie murawy kserotermiczne, wrzosowiska i nasłonecznione tereny otwarte
  3. Wymiary. Długość ciała 6-10 mm. Samce mniejsze od samic
  4. Aktywność. Maj – sierpień
  5. Lokalizacja. Małopolskie, łódzkie, śląskie, mazowieckie
  6. Pokarm. Drobne owady, na które poluje aktywnie, nie konstruując sieci. Wypatrzoną ofiarę zwykle atakuje stosując technikę skoku – a skacze nie gorzej od skakunów
  7. Podobne. Oxyopes heterophthalmus, u którego nogi nie są obrączkowane, lecz drobno plamkowane
  8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Adrian Peplak Michał Rosiński Alfred Błażytko avidal
  9. Rozmieszczenie
  10. O.ramosus w iNat

Wilga 2023 Fot. Michał Rosiński

Toszek 26.06.2022 Fot. Alfred Błażytko

Wilga 03.08.2023 Fot. Michał Rosiński

Majerowskie Pole 18.08.2014

Majerowskie Pole 18.08.2014 Samica

Majerowskie Pole 18.08.2014

Majerowskie Pole 18.08.2014

Puścizna Wielka 25.05.2014

Puścizna Wielka 25.05.2014

Puścizna Wielka 25.05.2014

Puścizna Wielka 25.05.2014

Puścizna Wielka 25.05.2014

Puścizna Wielka 25.05.2014

Puścizna Wielka 25.05.2014

Puścizna Wielka 25.05.2014

Puścizna Wielka 25.05.2014 Samiec

Puścizna Wielka 25.05.2014 Samiec

O.ramosus

Inowłódz 08.08.2016

Puścizna Wielka 25.05.2014

Puścizna Wielka 25.05.2014


Łódź 02.06.2014

avidal

2 thoughts on “Oxyopes ramosus – Śpiesznik rysień

  1. Hmm ciekawe, w książce Heiko Bellmana jego status opisany jest nieco inaczej, sam dopiero w tym roku go widuję jak gdyby „ przywędrował”. W Niemczech zagrożony wyginięciem, w PL nie tak rzadki, w ten sposób jest opisany.

  2. Jego przewodniki są co jakiś czas wznawiane, ale wątpię, aby były przy tym uwspółcześniane – a przecież on sam już nie żyje od ponad dekady. Być może dawniej było, jak cytujesz. Obecnie znajduję go niemal wszędzie tam, gdzie warunki są sprzyjające. Właściwie nie znalazłem wrzosowiska, na którym by go nie było. Co prawda nie sprawdzałem w zachodniej części kraju. Mapki, które można znaleźć pod załączonym w opisie linkiem czy też w iNat nie są w pełni adekwatne; wciąż zbyt mało osób zajmuje się obserwowaniem przyrody w naszym trudnym do ogarnięcia rozumem kraju.
    Tym niemniej jestem gotów na korektę, jeśli zostanę przekonany, że z rysieniem jest z nim gorzej, niż sądziłem.

Zostaw odpowiedź