Philodromus margaritatus – Ślizgun borowy

Philodromidae – Ślizgunowate
Ciało grzbietobrzusznie spłaszczone, jasno, zwykle szarożółto ubarwione, nieco rzadziej zielonkawosrebrzyste ( forma barwna laevipes ). Samce z bardziej kontrastowym, czarnym rysunkiem na ciele. Nogi z wyraźnie zaznaczonymi czarnymi obrączkami.

Ph margaritatus

Kraków 31.11.2019 Fot. Maksymilian Syratt

Ph.margaritatus

Kraków 31.11.2019 Fot. Maksymilian Syratt

  1. Liczebność. Rzadki, wykazany jedynie z doliny Warty ( rezerwat Słońsk ) oraz z kilku niepublikowanych stanowisk z zachodniej części kraju ( stan na 2018 rok ). Gatunek nowy dla Wyżyny Łódzkiej
  2. Biotop. Lasy różnych typów, parki, ogrody, zadrzewienia, zarośla, polany. Przebywa zwykle na korze drzew – chętnie wybiera drzewa porośnięte porostami, na których doskonale się maskuje dzięki kryptycznemu ubarwieniu i płaskiej sylwetce
  3. Wymiary. Samica 8-10 mm. Samiec 5-7 mm
  4. Aktywność. Od wczesnej fenologicznej wiosny do jesieni. Zimuje pod korą
  5. Lokalizacja. Małopolskie, łódzkie
  6. Pokarm. Drobne bezkręgowce, na które oczekuje nieruchomo, po czym je kąsi i paraliżuje
  7. Podobne. Inne ślizguny sa zwykle ciemniej ubarwione
  8. Uwagi. Autorem obserwacji jest Maksymilian Syratt
  9. P.margaritatus u Mateusza Sowińskiego
P.margaritatus

Park Poniatowskiego 12.03.2018 Philodromus margaritatus – osobnik młodociany