Hybomitra nitidifrons – Mitra błyskoczoła

Tabanidae – Bąkowate
Oczy zielone z trzema purpurowymi smugami – u samicy rozdzielone wąskim czołem u samca połączone. Twarz i czoło szarożółto opylone; nad nasadą czułków nagie i lśniące poletko o czarnej lub czerwonobrązowej barwie. Wierzchołek scutellum jasno owłosiony. Tułów czarny lub szaroczarny z jasnymi, bardzo wąskimi i słabo zaznaczonymi smugami podłużnymi na scutum. Odwłok z relatywnie rozległymi pomarańczowymi plamami na bokach tergitów 2-3. Na tylnych krawędziach tergitów wąskie, jasne przepaski i niewielkie, trójkątne w zarysie plamki, które jednak mogą zanikać.

Finlandia 05.06.2008 Fot. Pentti Ketola

  1. Status. Półwysep Skandynawski, Finlandia, Białoruś, Rosja, Estonia – być może także inne kraje nadbałtyckie. W Polsce odnaleziona m.in w Kaszubskim PK i w Nadmorskim PK
  2. Siedlisko. Lasy, polany, pastwiska; gatunek eurosyberyjski
  3. Wymiary. Długość ciała 14-18 mm
  4. Aktywność. Kwiecień – lipiec
  5. Lokalizacja. Finlandia
  6. Pokarm. Nektar i spadź (obie płci) oraz krew zwierząt stałocieplnych (samica)
  7. Podobne. Liczne inne bąki, które najłatwiej odróżnić po braku lśniącego poletka nad nasadą czułków
  8. Uwagi. Autor obserwacji – Pentti Ketola
  9. Uwagi 2. Nazwy rodzajowa i gatunkowa nadane w publikacji Bąki (Diptera: Tabanidae) wschodniego Pomorza Polski (Kruzel, Żóralski, Giłka 2025)
  10. H.nitidifrons w iNat

Finlandia 05.06.2008 Fot. Pentti Ketola


Tabanidae - Świat


Łódź 24.02.2024

avidal

4 thoughts on “Hybomitra nitidifrons – Mitra błyskoczoła

  1. Trojan podaje że „W Polsce stwierdzony w Puszczy Kampinoskiej, Gwizdowie koło Janowa
    Lubelskiego, Stalowej Woli, okolicach Chojnowa i na Sobótce (Dolny Śląsk).”

Zostaw odpowiedź