Erebidae
Na czarnym tle przednich skrzydeł ukośne białożółte pasy. Tylne skrzydła czerwonopomarańczowe – na każdym z nich trzy czarne plamy różnej wielkości i odmiennego kształtu. Odwłok pomarańczowoczerwony z drobnymi, czarnymi plamkami na tergitach. Gąsienica pokryta pomarańczowymi guzkami, z których wyrastają gęste, sztywne włoski.
Dębica – Sierpień 2016 Na kwitnącym sadźcu konopiastym Fot. Andrzej Trzeciak
Bystre 03.08.2020 Fot. Andrzej Kucharski
Dębica – Sierpień 2016 Fot. Andrzej Trzeciak
Pieniny 22.07.2024 Fot. Witold Siekierzyński
Dębica – Sierpień 2016 Fot. Andrzej Trzeciak
- Status Rzadka i lokalna, miejscami bywa liczna (głównie w Małopolsce i na Podkarpaciu) VU
- Siedlisko. Wilgotne polany i zarośla przy ciekach wodnych, doliny rzeczne, zbocza z południową wystawą, wąwozy; chętnie na glebach wapiennych i w półotwartych, skalistych, nasłonecznionych miejscach
- Wymiary. Rs 52-58 mm
- Okres lotu. Od lipca do początku września. Zimują młode gąsienice
- Lokalizacja. Belgia, Polska – Bieszczady, Pieniny, podkarpackie – m.in. Dębica, gdzie Andrzej Trzeciak odkrył prężną, odnawiająca się co roku populację
- Pokarm. Nektar – bardzo chętnie odwiedza kwiaty sadźca konopiastego. Gąsienice żerują na wiciokrzewach, malinach, leszczynach, wierzbownicach, żarnowcach, jasnotach, pokrzywach i zapewne innych jeszcze roślinach zielnych
- Podobne. Łatwa do identyfikacji
- Uwagi 2. Gatunek prawnie chroniony
- Uwagi 3. Autorzy obserwacji – Witold Siekierzyński Gilles San Martin Andrzej Trzeciak Andrzej Kucharski
- E.quadripuncaria na Lepiforum
- E.quadripunctaria w iNat
Belgia 18.05.2020 Fot. Gilles San Martin
Belgia 18.05.2020 Fot. Gilles San Martin
Dębica – Gąsienica Fot. Andrzej Trzeciak
Bystre 03.08.2020 Fot. Andrzej Kucharski
Bystre 03.08.2020 Fot. Andrzej Kucharski
Łódź 11.03.2017
Mnie ten gatunek nieodwracalnie kojarzy się z doliną motyli na Rodos. Setki i setki tysięcy krasnopani odsiadywały skały i drzewa. Wystarczył lada ruch czy trzask żeby całe pnie i skały zaczynały się ruszać jak przy trzęsieniu ziemi i rozbłyskały czerwienią. Niesamowite przeżycie! Szkoda że niektórzy „turyści” tylko dla zobaczenia tych motyli w locie umyślnie je płoszą i drażnią…
,,Rodos była swoistą oaza dla tego gatunku również w czasie epoki lodowcowej…to stad zaczal sie rozprzestrzeniac po ustapieniu lodowca.Stad wszystkie spotykane w środkowej Europie krasnopani hery mają greckie pochodzenie…wiemy o tym wszystkim dzięki badania genetycznym.,,
I.Dziekanska ,Dr.hab.M.Sielezniew .
Badania prowadzi w ramach grantu Funduszu Wyszehradzkiego m.in Uniwersytet w Białymstoku oraz Uniwersytet Wrocławski.
Myślę ze to ciekawa informacja.
Oby jak najwięcej gatunków zyskało tak precyzyjnie nakreśloną genezę aktualnego zasięgu. Ponieważ Twój komentarz, Marku, jest doskonale widoczny i konkretny, nie będę umieszczał dodatkowej informacji w opisie gatunku. W tej sytuacji to zbędne.