Ancistronycha violacea – Omomiłek niebieskawy

Cantharidae – Omomiłkowate
Poprzednio pod nazwą Cordicantharis cyanipennis. Głowa czerwonopomarańczowa, mniej więcej tak szeroka jak przedplecze; bardzo rzadko głowa czarna. Przedplecze czerwonopomarańczowe (wyjątkowo czarne) o wypukłej przedniej krawędzi; jego przednie i tylne kąty łagodnie wyprofilowane. Pokrywy czarne z niebieskim bądź fioletowym połyskiem (poprzednia nazwa gatunkowa nazwa cyanipennis oznacza niebieskokrzydły). Uda i golenie pomarańczowoczerwone.

Magurski PN 25.06.2024 Fot. capricornus

  1. Status. Lokalny i nieliczny, rzadko obserwowany
  2. Siedlisko. Skraje lasów – zwłaszcza grądów i buczyn, oraz przylegające do tych lasów kwietne łąki, murawy i polany. Preferuje tereny górskie i podgórskie, na nizinach spotykany tylko wyjątkowo 
  3. Wymiary. Długość ciała 11-14 mm
  4. Aktywność. Kwiecień – lipiec
  5. Lokalizacja. Magurski Park Narodowy
  6. Pokarm. Imagines żywią się pyłkiem i polują na owady
  7. Podobne. U Ancistronycha abdominalis przedplecze jest przynajmniej w przedniej części czarne. Ancistronycha lucens i Ancistronycha erichsonii łatwo odróżnić po żółtych pokrywach. U Ancistronycha occipitalis (nie występuje w Polsce) nogi są czarne. Gatunki z rodzaju Cantharis również bywają bardzo podobne – różnią się detalami ubarwienia (w tym brakiem niebieskiego połysku na pokrywach) i kształtem przedplecza. I tak u Cantharis pellucida i Cantharis rustica tylne golenie są czarne, a u Cantharis livida częściowo czarne
  8. Uwagi. Autor obserwacji – capricornus
  9. A.violacea w bazie BioMap
  10. A.violacea w iNat

Łódź 30.07.2025

avidal

Zostaw odpowiedź