Cicindelidae – Trzyszczowate
Ciało masywne, zwarte. Głowa czarna, szeroka, wyposażona w łukowato zagięte, potężne żuwaczki, wyraźnie większe u samca – przydatne nie tylko podczas polowań, ale także do przytrzymywania partnerki w czasie kopulacji. Przedplecze czarne, matowe, krótkie, zwężające się ku tyłowi. Pokrywy zrośnięte wzdłuż szwu – gatunek nielotny (jak i pozostałe z rodzaju). Pokrywy pokryte licznymi drobnymi guzkami, a w tylnej części długimi, rzadkimi włoskami. Pokrywy silnie zwężają się ku wierzchołkom, zwykle czarne – rzadziej z częściowo lub całkowicie czerwonobrązowe. Uda, czarne. Golenie czerwonobrązowe – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Człony czułków czarne lub niektóre człony dwubarwne – czerwonobrązowe z czarnymi obrączkami apikalnymi.
RPA 03.01.2024 ♀ Fot. Marie Delport
RPA 03.01.2024 ♀ Fot. Marie Delport
- Zasięg. Endemit RPA
- Siedlisko. Otwarte tereny piaszczyste skąpo porośnięte roślinnością
- Wymiary. Rodzaj mantykora skupia największe trzyszczowate świata – imagines dorastają do 65 mm i więcej
- Aktywność. Cały rok. Wbrew większości źródeł mantykory nie są aktywne nocą, lecz o zmierzchu i wcześnie rano
- Lokalizacja. RPA. W Polsce nie występuje
- Pokarm. Imagines i larwy są drapieżne. Osobniki dojrzałe płciowo polują na rozmaite owady, pajęczaki i inne bezkręgowce – szczególnie chętnie na prostoskrzydłe. Natomiast ulubionym celem ataków nie są ślimaki, a taka informacja jest powielana – pożerają je okazjonalnie. Z pewnością są oportunistami, a nie specjalistami skupionymi na ślimakach. W przeciwieństwie do innych trzyszczowatych głównym narządem zmysłu nie jest wzrok, lecz węch. Larwy czyhają na ofiary w głębokich norkach
- Podobne. Inne gatunki z rodzaju o pokrywających się zasięgach różnią się ciemniejszymi goleniami
- Uwagi. Autorka obserwacji – Marie Delport
- Uwagi 2. Z powodu znaczących różnic behawioralnych i morfologicznych klasyfikacja taksonomiczna budzi kontrowersje i bywa podważana – być może konieczna okaże się rewizja całego rodzaju
- M.tibialis w iNat
Łódź 26.03.2025