Curculionidae – Ryjkowcowate
Ryjek lekko zakrzywiony do dołu. Ciało nagie, pozbawione włosków i łusek oraz niebieskiego połysku – cechy diagnostyczne rodzaju. Przedplecze lśniące, drobno punktowane, najszersze za połową długości; tylne kąty przedplecza nie są zaokrąglone. Pokrywy czarne. Uda i golenie czarne.
Gryfino 02.05.2023 Fot. Bogdan Pałka
Gryfino 02.05.2023 Fot. Bogdan Pałka
- Status. Nierzadki, liczny lokalnie
- Siedlisko. Pola, łąki, ugory, murawy, przydroża i przytorza, tereny ruderalne
- Wymiary. Długość ciała 2.7-3.9 mm
- Aktywność. Marzec/kwiecień – sierpień
- Lokalizacja. Zachodniopomorskie
- Pokarm. Larwy żerują na kapustowatych (krzyżowych); rozwijają się w korzeniach
- Podobne. U znacznie rzadszego Melanobaris atramentaria przedplecze jest najszersze w połowie długości, a jego tylne kąty są zaokrąglone. Melanobaris carbonaria jest ewidentnie większy (do 6 mm) – w Polsce nie został odnaleziony. Drążyny z rodzaju Aulacobaris łatwo wykluczyć po niebieskim lub zielonym połysku na ciele
- Uwagi. Autor obserwacji – Bogdan Pałka
- M.laticollis w bazie BioMap
- M.laticollis w iNat
Łódź 24.07.2025