Asilidae – Łowikowate
Wzgórek twarzowy słabo wystający. Twarz białosrebrzysta poza czarną plamą poniżej nasady czułków. Na czole, miedzy oczami, błyszcząca czarna plama – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Scutum wyraźnie wyniesione, przez co łowik nabiera garbatego wyglądu. Czarna pręga na scutum zwęża się ku tyłowi ciała i nie dochodzi do scutellum. Tułów i odwłok relatywnie skąpo oszczecone. Pokładełko cylindryczne, co stanowi swoisty ewenement wśród innych krajowych łowikowatych. Uda czarne. Golenie i stopy czerwonobrązowe.
- Status. Rzadki, obserwowany sporadycznie, choć rozsiedlony szeroko. Wykazywany m.in. z Puszczy Kampinoskiej, z Wyżyny Łódzkiej, z Borów Tucholskich i z Pomorza
- Siedlisko. Skraje lasów, polany, łąki, pastwiska
- Wymiary. Długość ciała 12-15 mm
- Aktywność. Maj – sierpień/wrzesień
- Lokalizacja. Finlandia
- Pokarm. Drapieżny
- Podobne. Liczne inne gatunki z podrodziny Asilinae, które najpewniej odróżnić po braku błyszczącej, czarnej plamy między oczami
- Uwagi. Autor obserwacji – Pentti Ketola
- R.variabilis w iNat
Łódź 15.02.2024




