Dryomyza flaveola

Dryomyzidae
Ciało żółtopomarańczowe, lub szarawe. Czoło nie wystaje ponad nasadę czułków ( konieczny widok z boku ). Na mesonotum 4 brązowe podłużne pasy. Na scutellum 4 szczeciny. Skrzydła bardzo długie, sięgające daleko poza odwłok, bez plam i zaczernień. Końcówki czułków przyciemnione.

Las żeromiński 21.05.2014

Las żeromiński 21.05.2014

  1. Liczebność. Pospolita
  2. Biotop. Najchętniej wilgotne, zacienione tereny; nie stroni od terenów ruderalnych
  3. Wymiary. 7-9 mm
  4. Czas lotu. Maj – październik; forma jesienna nosi nazwę zawadskii
  5. Lokalizacja. Las żeromiński
  6. Pokarm. Płynny; chętnie pobiera go z butwiejących roślin, ekskrementów i gnijących grzybów. Larwy rozwijają się w martwej materii organicznej i w grzybach
  7. Podobne. Dryomyza decrepita i Dryomyza ( Neuroctena ) anilis mają przyciemnioną żyłkę poprzeczną. Poza tym ta druga różni się jasnymi końcami czułków i czołem wystającym nad nasadę czułków

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s