Sciara analis – Ziemiórka

Sciaridae – Ziemiórkowate
Samica o masywnym, pękatym, od spodu intensywnie żółtym, spiczasto zakończonym odwłoku. Samiec znacznie smuklejszy; jego odwłok jest tępo zakończony z dobrze widocznymi genitaliami, całkowicie czarny –  jeśli jest od spodu żółty, to mniej intensywnie. U obu płci czułki i nogi czarne, stosunkowo długie, a czarne scutum lśniące.

S analis

Łódź – Widzew 15.06.2012 ♀

  1. Liczebność. Nierzadka
  2. Biotop. Skraje lasów, leśne polany i prześwietlenia, ogrody, parki, przydroża, przytorza, ugory, zarośla
  3. Wymiary. Długość ciała 5-6 mm. Długość skrzydła 4-6 mm
  4. Aktywność. Czerwiec – wrzesień
  5. Lokalizacja. Łódzkie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Nektar, pyłek, spadź. Larwy są saprofagiczne, żerują w glebie, lub w murszejącym drewnie
  7. Podobne. Inne gatunki z grupy gatunkowej Sciara hemerobioides –  w naszym kraju przede wszystkim Sciara hemerobioides (samice można czasem odróżnić w terenie, ponieważ większość osobników jest przeciętnie zauważalnie większa; samce odróżnialne po genitaliach) i Sciara flavimana (odwłok samicy zdecydowanie bledszy, nie tak intensywnie żółty na spodzie). Inne ziemiórki są całkowicie, lub niemal całkowicie czarne

Leave a Reply