Cheilosia canicularis – Wyrówka lepiężnikowa

Syrphidae – Bzygowate
Oczy owłosione, u samicy rozdzielone szerokim czołem, u samca połączone. Scutum i scutellum lśniące, otoczone jasnymi włoskami. Na odwłoku złociste, lub srebrzystozłote przepaski. Stopy ciemne przynajmniej w części apikalnej , wić czułków relatywnie długo owłosiona.

ch.canicularis

Okolice Leska 11.08.2017 ♀ Fot. Andrzej Kucharski

C.canicularis

Uherce Mineralne 18.09.2010 ♀ Fot. Andrzej Kucharski

Ch.canicularis

Uherce Mineralne 18.09.2010 ♀ Fot. Andrzej Kucharski

C.canicularis

Uherce Mineralne 18.09.2010 ♀ Fot. Andrzej Kucharski

  1. Liczebność. Lokalna, lecz w miejscach występowania bywa bardzo liczna (w Bieszczadach to bodaj najliczniejsza letnia wyrówka)
  2. Biotop. Skraje lasów, leśne drogi z ziołoroślami, polany, zarośnięte brzegi górskich strumieni
  3. Wymiary. Długość ciała 10-14 mm
  4. Aktywność. Czerwiec/lipiec – wrzesień
  5. Lokalizacja. Bieszczady. W okolicach Łodzi nieobecna
  6. Pokarm. Nektar, rzadziej pyłek. Larwy żerują w lepiężnikach
  7. Podobne. Dwie inne, równie duże wyrówki, również związane z lepiężnikami: Cheilosia orthotricha ma w całości jasne stopy, a u Cheilosia himantopa wici czułków pokryte są krótszymi włoskami, a przepaski odwłokowe są zwykle srebrne  – oba wymienione gatunki zalicza się do wiosennych
  8. Uwagi. Autorem niektórych obserwacji jest Andrzej Kucharski
  9. Uwagi 2. Identyfikacja osobników na zdjęciach Andrzeja Kucharskiego Robert Żóralski

Wołosate 28.07.2020

Wołosate 28.07.2020

c.canicularis

Okolice Leska 22.08.2014 ♀ Fot. Andrzej Kucharski

 

Leave a Reply