Cheilosia canicularis – Wyrówka lepiężnikowa

Syrphidae – Bzygowate
Oczy owłosione, u samicy rozdzielone szerokim czołem, u samca połączone. Przedplecze i scutellum lśniące, otoczone jasnymi włoskami. Na odwłoku złociste, lub srebrzystozłote przepaski. Stopy ciemne przynajmniej w części apikalnej , wić czułków relatywnie długo owłosiona.

ch.canicularis

Okolice Leska 11.08.2017 samica Fot. Andrzej Kucharski

C.canicularis

Uherce Mineralne 18.09.2010 ♀ Fot. Andrzej Kucharski

Ch.canicularis

Uherce Mineralne 18.09.2010 ♀ Fot. Andrzej Kucharski

C.canicularis

Uherce Mineralne 18.09.2010 Fot. Andrzej Kucharski

  1. Liczebność. Lokalna, lecz w miejscach występowania bywa bardzo liczna ( w Bieszczadach to bodaj najliczniejsza letnia wyrówka )
  2. Biotop. Skraje lasów, leśne drogi z ziołoroślami, polany, zarośnięte brzegi górskich strumieni
  3. Wymiary. Długość ciała 10-14 mm
  4. Aktywność. Czerwiec/lipiec – wrzesień
  5. Lokalizacja. Bieszczady. W okolicach Łodzi nieobecna
  6. Pokarm. Nektar, rzadziej pyłek. Larwy żerują w lepiężnikach
  7. Podobne. Dwie inne, równie duże wyrówki, również związane z lepiężnikami: Cheilosia orthotricha ma w całości jasne stopy, a u Cheilosia himantopa wici czułków pokryte są krótszymi włoskami, a przepaski odwłokowe są zwykle srebrne  – oba wymienione gatunki zalicza się do wiosennych
  8. Uwagi. Autorem obserwacji jest Andrzej Kucharski
  9. Uwagi 2. Identyfikacja Robert Żóralski
c.canicularis

Okolice Leska 22.08.2014 Fot. Andrzej Kucharski

 

Dodaj komentarz