Macrolophus rubi – Skrzecik jeżyniak

Miridae – Tasznikowate
Głowa zielona z bocznymi, czarnymi liniami za stosunkowo małymi oczami – cecha diagnostyczna rodzaju. Przedplecze i scutellum całkowicie zielone; jedynie w samym wierzchołku scutellum znajduje się czarna kropka. Mała czarna plamka także na wierzchołku kuneusa. Pokrywy skrzydłowe zielone. ( membrana ) jasna, zwykle mleczno zabarwiona. Nogi zielone, lub żółtozielone. Nasadowy człon czułków czarny, poza tym czułki zielone; 3 człon co najmniej dwukrotnie dłuższy od członu 4 – istotna cecha determinacyjna gatunku.

Macr.rubi

Lubień 15.08.2019 Fot. Maksymilian Syratt

Macrolophus

Lubień 15.08.2019 Fot. Maksymilian Syratt

  1. Liczebność. Na południowym wschodzie i na południu kraju nierzadki, w innych regionach sporadycznie obserwowany, lub nieobecny
  2. Biotop. Lasy i ich skraje oraz leśne polany i prześwietlenia, zarośla
  3. Wymiary. Długość ciała samicy 4.1-4.4 mm, samca 3.5-3.8 mm
  4. Czas lotu. Kwiecień – maj oraz czerwiec – wrzesień; zwykle dwa pokolenia w sezonie. Zimują wszystkie stadia rozwojowe
  5. Lokalizacja. Małopolskie. Z okolic Łodzi nie wykazywany
  6. Pokarm. Wysysa soki roślinne; często znajdowany na jeżynach
  7. Podobne. U bardzo podobnego, rzadszego Macrolophus pygmaeus 3 człon czułków jest krótszy – 1.75 razy tak długi, jak człon 4
  8. Uwagi. Autorem obserwacji jest Maksymilian Syratt
  9. Rozmieszczenie
  10. Więcej o gatunku

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s