Cheiloneurus boldyrevi i gatunki bliźniacze

Encyrtidae – Suskowate
Głowa brązowopomarańczowa; oczy uderzająco duże, ciemne, zachodzące na szczyt głowy. Wierzch tułowia dwubarwny – przedplecze pomarańczowobrązowe, śródplecze w znacznej mierze ciemne, pokryte gęstymi, srebrzystymi włoskami. Scutellum duże, żółtopomarańczowe z kępką ciemnych włosków w samym wierzchołku – istotna cecha diagnostyczna rodzaju (brak takiej kępki jedynie u 3 palearktycznych gatunków – Ch.flavoscutatus, Ch.rediculus i Ch.submuticus); kępka ta jest najlepiej widoczna przy widoku z boku. Odwłok ciemnobrązowy. Nogi pomarańczowożółte z częściowo przyciemnionymi udami (głównie w części apikalnej), goleniami (w części nasadowej) i stopami (człon wierzchołkowy). Wierzchołki czułków ciemne, człony 4-6 jasne. Człon nasadowy pomarańczowy. Nasada skrzydła przezroczysta, poza tym skrzydła wyraźnie przyciemnione.

Cheiloneurus

Łuków 20.05.2009 ♀ Fot. Ricosz

Łódź 27.08.2026 ♀ Fot. pepper_paper

  1. Status. Liczebność nieznana – w Polsce gatunek ten nie został odnaleziony, ale zapewne występuje w granicach naszego kraju
  2. Siedlisko. Skraje lasów, zarośla, parki, ogrody, sady, polany
  3. Wymiary. Długość ciała około 2-2.5 mm
  4. Aktywność. ?
  5. Lokalizacja. Lubelskie, łódzkie
  6. Pokarm. Larwy są hiperparazytoidami pluskwiaków równoskrzydłych, zwłaszcza czerwców
  7. Podobne. Liczne inne gatunki z rodzaju, w większości jak dotąd nie wykazane z Polski, choć ich obecność jest niemal przesądzona – zasięgi części z nich obejmują kraje ościenne. Różnice tkwią m.in. w ubarwieniu czułków  – u wykazanego z Polski Cheiloneurus paralia białe są człony czułków 4 i 5, podczas gdy człon 6 jest czarny.
  8. Uwagi. Autorzy obserwacji – pepper_paper Ricosz
  9. Uwagi 2. Identyfikacja osobnika z Łukowa z dużą dozą rezerwy – Paweł Jałoszyński (patrz komentarz poniżej)
  10. Ch.boldyrevi w iNat

Łódź 06.01.2020

avidal

2 thoughts on “Cheiloneurus boldyrevi i gatunki bliźniacze”

  1. Cheiloneurus paralia ma segmenty biczyka 4-5 białe a 6 czarny, a tutaj 4-6 są białe. Najbardziej prawdopodobny typ to Ch. boldyrevi (z Polski niewykazany, ale musi u nas być). Bez okazu w ręku to jednak trochę zgadywanka; tu trzeba ocenić cały zestaw cech, w tym kształt głowy i buławki czułków z boku.

    Odpowiedz

  2. Bardzo mnie cieszy Twój komentarz. Po pierwsze – uściśla identyfikację. Po drugie – potwierdza moje podejrzenia o gatunku nowym dla Polski, co jest wielce satysfakcjonujące.Teraz pomyślę, jak zmodyfikować opis.
    Pozdrawiam
    Rafał

    Odpowiedz

Dodaj komentarz