Halictidae – Smuklikowate
Znany tez jako pseudosmuklik wierzbowo-borówkowy. Ciało czarne. Szerokość głowy większa od jej długości. Mesoscutum matowe i bardzo drobno punktowane, zwłaszcza u samca. Propodeum z listewką wzdłuż bocznych krawędzi. Pierwszy tergit gładki, pozbawiony dostrzegalnego punktowania. Na tylnych krawędziach tergitów przepaski z jasnych włosków – u samca tylko na dwóch pierwszych tergitach. Wszystkie stopy żółte.
- Status. Lokalny. Znany głównie z gór i lasów północnej Polski
- Siedlisko. Lasy – w tym widne bory sosnowe, wrzosowiska, wydmy śródlądowe; także ogrody
- Wymiary. Długość ciała samicy 6-6.5 mm, samca 7-7.5 mm
- Aktywność. Kwiecień – wrzesień
- Lokalizacja. Finlandia
- Pokarm. Nektar. Dla larw samice gromadzą zapasy pyłku i nektaru; chętnie odwiedzają w tym celu kwiaty dzwonków, wierzb i borówek (gatunek oligofagiczny). Prymitywnie eusocjalny – mimo to regularnie gniazduje samotnie
- Podobne. Liczne inne pseudosmukliki – poprawność identyfikacji gwarantują oględziny pod binokularem
- Uwagi. Znanym kleptopasożytem gniazdowym jest Sphecodes hyalinatus
- Uwagi 2. Autor obserwacji – Pentti Ketola
- Więcej o gatunku
- L.fratellum w iNat
Łódź 28.02.2024
