Lasioglossum interruptum – Pseudosmuklik żmijowcowy

Halictidae – Smuklikowate
Ciało czarne, relatywnie krępe. Twarz obficie pokryta białymi włoskami. Propodeum z listewką wzdłuż bocznych krawędzi. Odwłok samicy czarny z białymi plamkami brzeżnymi na tergitach 2-3. Odwłok samca z czerwonym niemal w całości pierwszym tergitem (sporadycznie tergit pierwszy czarny) i z jasnymi plamkami na bokach tergitów 2-3, jak u samicy (choć zwykle plamki te są u samca nieco szersze i dłuższe).

Francja – Solliès-Toucas 28.08.2020 Fot. Bernard Noguès

Francja – Solliès-Toucas 28.08.2020 Fot. Bernard Noguès

Francja – Solliès-Toucas 28.08.2020 Fot. Bernard Noguès

  1. Status. Lokalny, rzadki. Znany z rozproszonych stanowisk w całym kraju, jednak zauważalnie liczniejszy na południu DD
  2. Siedlisko. Ciepłe, nasłonecznione tereny otwarte – w tym murawy psammofilne i kserotermiczne, wydmy śródlądowe i ogrody. Gatunek kserofilny i termofilny
  3. Wymiary. Długość ciała samicy 5-7 mm, samca 6-8 mm
  4. Aktywność. Kwiecień – wrzesień
  5. Lokalizacja. Francja
  6. Pokarm. Nektar. Dla larw samice gromadzą zapasy pyłku i nektaru; chętnie odwiedzają w tym celu rośliny z różnych rodzin. Prymitywnie eusocjalny – mimo to zwykle gniazduje samotnie i tylko sporadycznie w agregacjach
  7. Podobne. Identyfikację ułatwiają detale ubarwienia oraz relatywnie krępe ciało
  8. Uwagi. Znanym kleptopasożytem gniazdowym jest Sphecodes croaticus
  9. Uwagi 2. Autor obserwacji – Bernard Noguès
  10. L.interruptum w iNat

Łódź 20.03.2024

avidal

Zostaw odpowiedź