Halictidae – Smuklikowate
Znany też jako pseudosmuklik mniszkowo-brodawnikowy. Ciało czarne. Głowa mniej więcej tak długa, jak szeroka. Scutum punktowane delikatnie, płytko. Tylne krawędzie tergitów lekko prześwitujące, przez co są żółte. Przepaski poprzeczne na tergitach 2-4 szersze u samicy, utworzone z przylegających, jasnych włosków (w kluczu włoski opisywane są jako filcowe).
- Status. Pospolity, zwykle liczny
- Siedlisko. Skraje lasów i leśne prześwietlenia, polany, łąki, przydroża, murawy, ugory, ogrody, zadrzewienia śródpolne
- Wymiary. Długość ciała 5-7 mm
- Aktywność. Kwiecień – sierpień; samce aktywne aż do października. Dwa pokolenia w sezonie
- Lokalizacja. Niemcy
- Pokarm. Nektar. Dla larw samice gromadzą zapasy pyłku i nektaru; odwiedzają kwiaty z różnych rodzin (gatunek polilektyczny). Prymitywnie eusocjalny – mimo to zdarza się, że gniazduje samotnie
- Podobne. Liczne inne pseudosmukliki – identyfikacja terenowa obarczona dużym ryzykiem błędu
- Uwagi. Autorka obserwacji – Cristina Krippahl
- L.pauxillum w iNat
Łódź 10.08.2026

