Microdynerus timidus – Nibolica mała

Vespidae – Osowate
Ciało czarne, nieco walcowate w zarysie. Nadustek czarny u samicy, białóżółty u samca. Przedplecze samicy z dwoma białożółtymi plamami. Na tylnej krawędziach  tergitów 1 i 2 żółtobiałe przepaski. 1 tergit u samicy grubo punktowany, na bokach czerwono zabarwiony – u samca na bokach mogą się pojawiać czerwone plamki. Golenie u nasady żółte, w części apikalnej ( przy stopach ) zaczernione. Czułki u samców w całości czarne, także od spodu; na końcach podwinięte, ostro zakończone.

Widzew 26.06.2011

Łódź – Widzew 26.06.2011 ♀Jedyne ujęcie,jakie udało mi się zrobić nie uwidacznia niestety wszystkich cech diagnostycznych

  1. Liczebność. Nierzadka
  2. Biotop. Skraje lasów, parki, ogrody, łąki, ugory, polany, zręby…
  3. Wymiary. Długość ciała 4-6.5 mm
  4. Aktywność. Maj – sierpień
  5. Lokalizacja. Łódzkie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Nektar, pyłek. Dla larw samice znoszą głównie larwy ryjkowców
  7. Podobne. W Polsce występują jeszcze trzy gatunki –  Microdynerus parvulus, Microdynerus exilis i najrzadszy z nich Microdynerus longicollis. Samice łatwo odróżnić po braku zaczerwienienia na boku 1 tergitu. Samce M.parvulus wyróżniają się brakiem punktowania na 1 tergicie, a samce pozostałych dwóch gatunków żółtymi od spodu nasadowymi członami czułków

Leave a Reply