Rozstrzelana 15 października 1917 roku we Francji
Rok 1903. W Paryżu pojawia się tajemnicza indonezyjska księżniczka z wyspy Jawa o imieniu Mata Hari, co oznacza oko dnia. Egzotyczna tancerka szybko zdobywa paryską scenę. Jej atutem nie jest jakaś szczególnie oszałamiająca uroda, ani perfekcja w sztuce tańca; w nocnych klubach bez trudu można by znaleźć wiele bardziej utalentowanych dziewcząt. Zyskuje ogromną popularność dzięki roztaczanej orientalnej aurze, charyzmie scenicznej i zmysłowemu, prowokacyjnemu stylowi nasyconemu erotyzmem. Staje się pierwszą artystką publicznie występującą nago – niemal, bo nigdy nie zdejmuje wysadzanego klejnotami stanika. Zdobywa wielu bogatych i wpływowych kochanków, skorych hojnie ja opłacać. Jej sława i bogactwo rosną. Piszą o niej gazety na całym świecie.
Mata Hari
Tak naprawdę Mata Hari jest Holenderką, która poznała azjatycką kulturę, język, tańce i stroje podczas 8-letniego, już przebrzmiałego małżeństwa z kapitanem stacjonującym w Indonezji. Przybrany dla potrzeby chwili wizerunek sceniczny pochłania ją jednak całkowicie. Ponieważ włada 5-oma języków, lista jej klientów seksualnych jest długa i wielonarodościowa. Nie uchodzi to uwadze francuskiego kontrwywiadu. Oferują jej role szpiega, a Margaretha przyjmuje ofertę. Pieniądze są dla niej bardzo ważne, a szpiegostwo wydaje się być łatwym sposobem ich stałego dopływu. Wykonuje o jeden krok za dużo – chciwość skłania ja do zaoferowania usług drugie stronie, niemieckiej. To już nie jest tajna agentka, to podwójna tajna agentka. Kiedy prawda wychodzi na jaw, zostaje aresztowana przez Francuzów. Jest rok 1917. Proces ma charakter polityczny i poszlakowy. Brak jednoznacznych dowodów winy nie przeszkadza pilnie potrzebującym medialnego, propagandowego sukcesu francuskiemu rządowi wydać najwyższy wyrok.
Wczesnym rankiem 15 października po raz ostatni wybiera strój na występ, który tym razem ma być jej egzekucja. Decyduje się na czarną pelerynę obszytą futrem, czarny pas na biodra, tej samej barwy buty na wysokim obcasie. Na pończochach umieszcza kilka sprośnych słów. Krucze warkocze układa starannie wokół głowy. Całość wieńczy czarny kapelusz z woalką i rękawiczki. Kiedy samochód przywozi ją na scenę pożegnalnego aktu, słońce dopiero wschodzi. Mata Hari staje przed plutonem egzekucyjnym. Jest tak samo odważna, jak zawsze. Odmawia przewiązania oczu opaską, śmiało spogląda w stronę 12 żołnierzy gotowych do wykonania salwy. Upada na plecy. Podoficer strzela jej jeszcze z bliska w głowę. Na wszelki wypadek.
Mata Hari umiera. Ikona popkultury wciąż żyje. Staje się synonimem kobiety-szpiega, uwodzicielskiej femme fatale. Powstają na jej temat książki, artykuły, poematy, filmy. Nigdy nie była idealnym szpiegiem; wręcz przeciwnie, wywiązywała się z tej roli fatalnie. Nigdy nie była pięknością, choć za taką uchodziła. Nie była nawet dobrą tancerką. Niemniej to właśnie ona wyznaczyła trend, który znalazł wiele naśladowczyń i który przyniósł jej nieprzemijający rozgłos. Rangę symbolu. Ostatecznie, jak pisał poeta:
Każda kobieta ma coś w sobie z Mata Hari
Każda kobieta to szpieg
Mata Hari
Friedrich Nietzsche – urodzony 15 października 1844 roku w Niemczech
Jeden z najbardziej opiniotwórczych filozofów, zwolennik nihilizmu – postawy negującej możliwość poznania pod każdym względem, a także istnienia obiektywnych wartości; w tym dobra i zła. Obiektywna moralność nie istnieje. Nie istnieje tez wolna wola, a koncept zwany bogiem to mrzonka. Bóg umarł (tu akurat w sensie kulturowym i filozoficznym, nie deklaratywnym) – zatem świat jest pozbawiony wyższego celu i nadrzędnego sensu. Religia to opium ludu – któż nie zna tej sentencji, zwykle zresztą błędnie cytowanej. O Nietzsche można by pisać długo i ciekawie. Ja jednak nie czuję się odpowiednio kompetentny do przeprowadzania głębszych analiz. Jedno wiem na pewno. Ponad wszystko afirmował życie tu i teraz. Pod tym względem w pełni z nim się solidaryzuję.
Friedrich Nietzsche
Ten, który z demonami walczy, winien uważać, by samemu nie stać się jednym z nich. Kiedy spoglądasz w otchłań ona również patrzy na ciebie.
Kiedy widzisz, że zwycięża prawda, zawsze pytaj, jakie potężne kłamstwo za nią walczyło.
Bóg chrześcijański jest tak absurdalnym Bogiem, że powinien zostać zniesiony nawet jeśli istnieje.
Fanatyzm jest jedyną siłą woli, którą mogą osiągnąć także słabi i niepewni
Kochamy życie nie dlatego, że jesteśmy przyzwyczajeni do życia, lecz dlatego, że jesteśmy przyzwyczajeni do kochania
Największym wrogiem prawdy nie są kłamstwa, tylko przekonania
16 października