Yphtima huebneri

Nymphalidae – Rusałkowate
Forma z wylęgu w porze deszczowej. Przednie i tylne skrzydła o matowo szaro-brązowe tle na wierzchniej stronie. Na wierzchu przedniego skrzydła  duże, czarne oczko z żółtą obwódką i podwójną białą źrenicą. Na tylnym skrzydle analogicznie ubarwione, ale znacznie mniejsze 2,3 a najczęściej 4 oczka – rzadziej 5 oczek lub oczek brak. Spód skrzydeł o szarobiałym tle i z obfitym brązowym prążkowaniem. Na spodzie skrzydeł obecne oczka zbliżonej wielkości i ułożone w tym samym porządku, co na wierzchu skrzydeł. Forma z wylęgu w porze suchej. Tło wierzchu i spodu skrzydeł bledsze, a oczka na tylnym skrzydle ewidentnie mniejsze – lub zupełnie brak takich oczek. W populacjach zasiedlających lasy deszczowe, gdzie brak podziału na pory suchą i deszczową, okresowa zmienność osobnicza ulega zatarciu.

Wietnam 16.03.2025 Fot. Paweł Głowacki

Wietnam 16.03.2025  Fot. Paweł Głowacki

Malezja 03.01.2019 Fot. msone

Malezja – czerwiec 2020 Fot. msone

  1. Zasięg. Gatunek orientalny zasiedlający południową i płd-wschodnią Azję – spotykany od Pakistanu, Indii i Nepalu po Indonezję i Brunei oraz płd-wschodnie Chiny
  2. Siedlisko. Skraje lasów deszczowych i lasów innego typu, łąki, ogrody, polany, pastwiska. przydroża, tereny ruderalne i ludzkie osiedla
  3. Wymiary. Rs 33-43 mm. Zielona gąsienica dorasta do nieco ponad 25 mm
  4. Okres lotu. Cały rok
  5. Lokalizacja. Wietnam, Malezja. W Polsce nie występuje
  6. Pokarm. Sole mineralne, spadź, nektar. Gąsienice żerują na Axonopus compressus, a być może także na innych trawach
  7. Podobne. Liczne inne gatunki z podrodziny Satyrinae, które można odróżnić po detalach ubarwienia i desenia na skrzydłach – w tym po liczbie i ułożeniu oczek
  8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Paweł Głowacki msone
  9. Y.huebneri w iNat

Nymphalidae - Świat


Łódź 05.04.2025

avidal

Zostaw odpowiedź