Tettigonidae – Pasikonikowate
Ubarwienie ciała samicy najczęściej jednolicie zielone. Samiec na ogół z czarnymi i żółtymi paskami oraz plamami na wierzchniej stronie ciała. Przedplecze przyjmuje kształt siodła rozszerzającego się ku tyłowi – cecha diagnostyczna rodzaju. Na boku przedplecza i głowy jasna, żółtawa smuga dochodząca do oka. Skrzydła bardzo silnie zredukowane. Pokładełko nieco krótsze od reszty ciała, bardzo słabo, łukowato wygięte. Czułki naprzemiennie czarno i biało prążkowane. Cerci (przysadki odwłokowe) samca stosunkowo słabo zakrzywione – istotna cecha diagnostyczna gatunku.
Włochy 06.07.2024 ♂ Fot. Karol Wałach
Włochy 06.07.2024 ♀ Fot. Karol Wałach
Włochy 06.07.2024 ♂ Fot. Karol Wałach
Włochy 11.07.2024 ♂ Fot. Karol Wałach
- Zasięg. Bałkany, północno-wschodnie Włochy, południowa Austria
- Siedlisko. Preferuje wilgotne tereny górskie i podgórskie porośniętej trawami i wysoką roślinnością zielną – w tym skraje lasów oraz łąki i polany; rzadziej zasiedla suche łąki i ugory. Chętnie przebywa na polanach porośniętych orlicą pospolitą
- Wymiary. Długość ciała samicy 23-30 mm, samca 21-25 mm
- Aktywność. Maj/czerwiec – wrzesień
- Lokalizacja. Włochy. W Polsce nie występuje
- Pokarm. Gatunek fitofagiczny
- Podobne. Liczne inne gatunki z rodzaju i z rodziny – najbardziej podobnego Poecilimon affinis można odróżnić po silniej zakrzywionych cerci u samca
- Uwagi. Autor obserwacji – Karol Wałach
- P.ornatus w iNat
Włochy 06.07.2024 Cerci są relatywnie słabo zakrzywione Fot. Karol Wałach
Włochy 06.07.2024 ♀ Fot. Karol Wałach
Włochy 06.07.2024 Fot. Karol Wałach
Łódź 16.08.2024