Andrena barbilabris – Pszczolinka małogłowa

Andrenidae – Pszczolinkowate
Znana także pod nazwą pszczolinka wierzbowo-jagodnikowa. Głowa stosunkowo mała w porównaniu do innych pszczolinek, u obu płci jej szerokość znacznie przekracza jej długość. Nadustek pokryty długimi jasnymi włoskami. Owłosienie tułowia gęste i długie – u samic żółte, u samców zwykle białosrebrzyste. Przepaski na tergitach szarawobiałe; pierwsze dwie przepaski słabiej zaznaczone, a u samców zwykle przerwane po środku.

Dania 09.05.2021 ♂ Fot. Erland Refling Nielsen

Dania 02.05.2022 ♂ Fot. Erland Refling Nielsen

A barbilabris

Lubin 22.04.2019 ♀ Fot. Meadowlark

  1. Status. Nierzadka, liczniejsza na południu kraju
  2. Siedlisko.  Rozmaite tereny otwarte oraz ukwiecone łąki, przydroża, ugory i polany. Gniazduje w piaszczystej glebie skąpo pokrytej roślinnością
  3. Wymiary. Długość ciała 10-12 mm
  4. Aktywność. Koniec marca – czerwiec; jedno lub dwa pokolenia w sezonie
  5. Lokalizacja. Dania, Polska – dolnośląskie
  6. Pokarm. Nektar, a larwy także pyłek – samice nie są wybredne przy wyborze kwiatów
  7. Podobne. Liczne inne pszczolinki; identyfikację wydatnie ułatwia kształt i wielkość głowy – przydatne opatrzenie
  8. Uwagi. Znanymi pasożytami gniazdowym są Sphecodes reticulatus, Sphecodes pellucidus i Nomada alboguttata
  9. Uwagi 2. Identyfikacja osobników z Polski Darek Ogrodnik
  10. Uwagi 3. Autorzy obserwacji – Erland Refling Nielsen Meadowlark
  11. A.barbilabris u Meadowlark
  12. A.barbilabris w iNat

Lubin 12.05.2020 In copula Fot. Meadowlark

An.barbilabris

Lubin 22.04.2019 ♀ Fot. Meadowlark

A.barbilabris

Lubin 22.04.2019 ♀ Fot. Meadowlark


Łódź 24.06.2019

avidal

Zostaw odpowiedź