Chrysididae – Złotolitkowate
Ciało stosunkowo krępe i krótkie. Policzki zielone. Wierzchnia część głowy i tułowia złocistoczerwona. Boki tułowia zielononiebieskie. Głowa, przedplecze, mesoscutum i mesoscutellum gęsto, głęboko punktowane – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Odwłok metalicznie połyskujący, czerwony z zielonkawozłocistym wierzchołkiem. Drugi sternit ze złotymi plamami. Obie płci bardzo podobnie ubarwione, trudne do rozróżnienia; u samica zielone akcenty ubarwienia są przeciętnie rozleglejsze.
Francja – Marsylia 14.08.2021 Fot. Martin Galli
Francja – Marsylia 14.08.2021 Fot. Martin Galli
- Status. Pospolity. Samice trzykrotnie liczniejsze od samców. Występuje w całym kraju
- Siedlisko. Ciepłe, otwarte tereny piaszczyste oraz ukwiecone łąki, polany, ugory…
- Wymiary. Długość ciała samicy 3.5–5.5 mm. Samiec 3-5 mm
- Aktywność. Maj – sierpień; apogeum pojawu w czerwcu
- Lokalizacja. Francja, Polska – łódzkie
- Pokarm. Pyłek, nektar. Larwy są parazytoidami larw Diodontus tristis, Oxybelus bipunctatus, Tachysphex nitidus, Tachysphex obscuripennis, Tachysphex pompiliformis
- Podobne. Dzięki niewielkim rozmiarom, gęstemu punktowaniu tułowia i detalom ubarwienia nietrudny do identyfikacji
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Martin Galli avidal
- Więcej o gatunku
- H.ardens w iNat
Łódź – Majerowskie Pole 15.08.2019
Łódź 17.08.2019