Philodromidae – Ślizgunowate
Ubarwienie ciała zwykle szare lub szarobrunatne, często z rdzawym odcieniem. Brak dobrze zdefiniowanego desenia na wierzchniej stronie ciała. Boki odwłoka z relatywnie długim, jasnym owłosieniem – cecha diagnostyczna gatunku. Nogi bez wyraźnego obrączkowania. Na spodniej stronie przedniej goleni tylko 2 kolce – podstawowa cecha diagnostyczna gatunku i główna przyczyna, dla której został wykluczony z rodzaju Philodromus.
Włochy – Abruzzo 11.07.2025 Fot. Emanuele Santarelli
Włochy – Abruzzo 26.11.2018 Fot. Emanuele Santarelli
Włochy – Abruzzo 26.11.2018 Fot. Emanuele Santarelli
- Status. W Polsce pospolity i liczny na większości obszarów
- Siedlisko. Lasy iglaste i mieszane, parki, ogrody, zarośla, torfowiska; przebywa zwykle na krzewach i na nisko położonych gałęziach drzew
- Wymiary. Samica 5-7.2 mm. Samiec 5-6 mm
- Aktywność. Apogeum pojawu od czerwca do września
- Lokalizacja. Włochy
- Pokarm. Drobne bezkręgowce, na które oczekuje nieruchomo, po czym je kąsa i paraliżuje
- Podobne. U gatunków z rodzaju Philodromus na spodzie przedniej goleni znajdują się 4 kolce (np. grupa gatunkowa margaritatus) lub 5-6 kolców (np. grupa gatunkowa poecilus)
- Uwagi. Autorka obserwacji – Emanuele Santarelli
- Rozmieszczenie
- E.emarginatus w iNat
Łódź 06.08.2026