Pholcidae – Nasosznikowate
Głowotułów jasny, bladożółty lub żółtawobrązowawy z ciemna plama na środku karapaksu. Na boku prosomy obecny rząd odstających szczecinek. Odwłok jajowaty w zarysie, słabo wydłużony (bardziej kulisty niż u nasoszników z rodzaju Pholcus), z mniej lub bardziej wyraźnym niebieskozielonkawym odcieniem. Kądziołki przędne umieszczone bardzo nisko na wierzchołku odwłoka – cecha diagnostyczna rodzaju.
- Status. Gatunek północnoamerykański. W Europie jest gatunkiem obcym, zawlekanym najczęściej z transportowanym materiałem. W Polsce znaleziony po raz pierwszy w roku 1965 w piwnicach Uniwersytetu im. A.Mickiewicza w Poznaniu przez prof. Andrzeja Dziabaszewskiego
- Siedlisko. W Polsce zasiedla wnętrza budynków, kryjąc się w konstrukcjach regałów, pod paletami, itp. Prowadzi skryty tryb życia, wybierając miejsca zacienione. Znajdowany głównie w miastach
- Wymiary. Długość ciała 1.9-3 mm (bez nóg)
- Aktywność. Cały rok
- Lokalizacja. Kujawsko-pomorskie
- Pokarm. Rozmaite bezkręgowce. Jest równie sprawnym łowcą co spokrewnione z nim nasoszniki (Pholcus spp.); z powodzeniem radzi sobie z ofiarami znacznie większymi od siebie
- Podobne. W Polsce brak podobnych gatunków; ewentualnie wylęg pająków z rodzaju Pholcus może stanowić problem identyfikacyjny. W Europie najłatwiej pomylić go z bardzo rzadko obserwowanym Psilochorus minimus, który okazjonalnie bywa zawlekany z Ameryki Południowej
- Uwagi. Autor obserwacji – ZwierzyniecWQE
- Rozmieszczenie
- P.simoni w iNat
Wielkopolska 03.05.2024
