Psilochorus simoni

Pholcidae – Nasosznikowate
Głowotułów jasny, bladożółty lub żółtawobrązowawy z ciemna plama na środku karapaksu. Na boku prosomy obecny rząd odstających szczecinek. Odwłok jajowaty w zarysie, słabo wydłużony (bardziej kulisty niż u nasoszników z rodzaju Pholcus), z mniej lub bardziej wyraźnym niebieskozielonkawym odcieniem. Kądziołki przędne umieszczone bardzo nisko na wierzchołku odwłoka – cecha diagnostyczna rodzaju.

Kujawy (market) 05.02.2024 Fot. Zwierzyniec WQE

  1. Status. Gatunek północnoamerykański. W Europie jest gatunkiem obcym, zawlekanym najczęściej z transportowanym materiałem. W Polsce znaleziony po raz pierwszy w roku 1965 w piwnicach Uniwersytetu im. A.Mickiewicza w Poznaniu przez prof. Andrzeja Dziabaszewskiego
  2. Siedlisko. W Polsce zasiedla wnętrza budynków, kryjąc się w konstrukcjach regałów, pod paletami, itp. Prowadzi skryty tryb życia, wybierając miejsca zacienione. Znajdowany głównie w miastach
  3. Wymiary. Długość ciała 1.9-3 mm (bez nóg)
  4. Aktywność. Cały rok
  5. Lokalizacja. Kujawsko-pomorskie
  6. Pokarm. Rozmaite bezkręgowce. Jest równie sprawnym łowcą co spokrewnione z nim nasoszniki (Pholcus spp.); z powodzeniem radzi sobie z ofiarami znacznie większymi od siebie
  7. Podobne. W Polsce brak podobnych gatunków; ewentualnie wylęg pająków z rodzaju Pholcus może stanowić problem identyfikacyjny. W Europie najłatwiej pomylić go z bardzo rzadko obserwowanym Psilochorus minimus, który okazjonalnie bywa zawlekany z Ameryki Południowej
  8. Uwagi. Autor obserwacji – ZwierzyniecWQE
  9. Rozmieszczenie
  10. P.simoni w iNat

Wielkopolska 03.05.2024

ZwierzyniecWQE

Zostaw odpowiedź