Heliophanus cupreus/Heliophanus flavipes – Lśniś skocznik/Lśniś żółtonogi

Salticidae – Skakunowate
Ciało czarne. Odwłok samicy z jasnymi plamkami, częściowo jasno obwiedziony. Odwłok samca jednolicie ciemny. Nogi samicy żółte – u H.cupreus zwykle z czarnymi, wąskimi smugami an udach i goleniach, u H.flavipes jednolicie żółte; mimo to pewność identyfikacji daje analiza budowy genitaliów. Nogi samców ciemniejsze, uda czarne, golenie czerwonobrązowe. Nogogłaszczki samic jaskrawo żółte.

Heliophanus

Las wiączyński 02.06.2019 Samica ( Heliophanus flavipes? )

H.cupreus

Las wiączyński 17.06.2019 Samica

  1. Liczebność. Pospolite i liczne
  2. Biotop. Lasy i ich skraje, polany, ogrody, zarośla, przydroża, łąki. Przebywają najczęściej na roślinach zielnych, a H.flavipes także na gałęziach drzew i krzewów.  Heliophanus flavipes preferuje suche tereny, Heliophanus cupreus toleruje zarówno suche, jak i wilgotne biotopy
  3. Wymiary. Długość ciała samic 4–6 mm, samców 3-4 mm
  4. Aktywność. Od wiosny do jesieni. Samice dożywają do 2 lat
  5. Lokalizacja. Łódzkie. Występują w całym kraju
  6. Pokarm. Bezkręgowce, na które aktywnie polują
  7. Podobne. Podobny deseń na odwłoku ma lśniś nawapnik, który różni się min. metalicznym, zielonkawym lub miedzistym połyskiem. U samic pozostałych krajowych gatunków z rodzaju wzór na odwłoku jest odmienny ( Heliophanus dubius ) , bądź jest zredukowany ( Heliophanus dampfi, Heliophanus patagiatus ). Samce bardzo trudne do odróżnienia od pozostałych gatunków
  8. H.cupreus w bazie BioMap
  9. H.flavipes w bazie BioMap

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s