Anthaxia morio – Kwietniczek podobny

Buprestidae – Bogatkowate
Poprzednio pod nazwą Anthaxia similis. Ciało relatywnie płaskie, czarne z brązowym połyskiem. Czoło u samicy częściowo czerwonawe, u samca zielonkawe. Czoło pokryte długimi, jasnymi włoskami – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Czoło o prostym, nie wygiętym łukowato profilu. Boki przedplecza równomiernie, lekko zaokrąglone. Nogi czarne, tylne golenie z łukowato wygiętymi wierzchołkami; tylne golenie samca z rzędem odstających szczecin.

Cigacice 27.05.2023 Fot. Ryszard Orzechowski

Gniezno ♀ Fot. Oskar Grobelny

  1. Status. Pospolity, miejscami liczny. Występuje w całej Polsce
  2. Siedlisko. Lasy i ich skraje, ukwiecone polany
  3. Wymiary. Długość ciała 6-9 mm
  4. Aktywność. Maj – lipiec
  5. Lokalizacja. Wielkopolskie, lubuskie
  6. Pokarm. Pyłek, płatki kwiatów; chętnie odwiedza żółte kwiaty. Larwy ksylofagiczne – żerują w drewnie sosen i modrzewi, najchętniej obumierających, świeżo ściętych lub powalonych; znacznie rzadziej w drewnie innych drzew iglastych
  7. Podobne. Inne gatunki z rodzaju o zbliżonym jednolitym ubarwieniu różnią się m.in. brakiem długich włosków na czole, łukowatym profilem czoła, oraz kształtem tylnych goleni
  8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Oskar Grobelny Ryszard Orzechowski
  9. A.morio w bazie BioMap
  10. A.morio w iNat

Łódź 23.04.2023

Oskar Grobelny avidal

Zostaw odpowiedź