Carabidae – Biegaczowate
Ciało czarne z niebieskim lub fioletowym, a rzadziej purpurowym, metalicznym odcieniem wyraźnym zwłaszcza przy krawędziach przedplecza i pokryw oraz w tylnych katach przedplecza. Pokrywy matowe lub słabo lśniące, drobno i regularnie punktowane. Na pokrywach brak dołków i wyraźnej rzeźby. Nogi i czułki całkowicie czarne. Nielotny – pokrywy zrośnięte wzdłuż szwu. Samca można odróżnić od samicy po zgrubiałych przednich stopach.
- Zasięg. Alpy i regiony subalpejskie. Liczny w Austrii, we Włoszech i w Niemczech – w Szwajcarii a zwłaszcza we Francji ewidentnie rzadziej spotykany
- Siedlisko. Zarówno tereny leśne jak i otwarte
- Wymiary. Długość ciała 25-32 mm
- Aktywność. Kwiecień – listopad; potem zapada w diapauzę zimową. Odnotowano także występowanie diapauzy letniej w niektórych latach u części populacji (lipiec i sierpień)
- Lokalizacja. Austria, Włochy. W Polsce nie występuje
- Pokarm. Imagines i larwy drapieżne – wyraźnie preferują ślimaki, choć polują również na larwy owadów i inne bezkręgowce o miękkim ciele
- Podobne. Kilka innych czarnych gatunków z rodzaju o zbliżonym ubarwieniu – w tym Carabaus irregularis a także pospolity między innymi w Polsce Carabus violaceus (pokrywy silniej lśniące, a fioletowy bądź niebieski połysk zwykle bardziej rozległy i intensywny)
- Uwagi. Autorzy obserwacji – gernotkunz Karol Wałach
- C.germarii w iNat
Łódź 25502.2025


