Cerambycidae – Kózkowate
Ciało smukłe, lecz masywne. Przedplecze o rozszerzających się ku tyłowi bocznych krawędziach, zwłaszcza u samic. Pokrywy wyraźnie, wzdłużnie bruzdkowane (3 lub 4 żeberka), żółtobrązowe, kasztanowobrązowe lub brunatne; wierzchołki pokryw zwykle lekko rozchylone. Czułki kasztanowobrązowe do ciemnobrunatnych, u samca tak długie jak reszta ciała; człon nasadowy zgrubiały. Trzeci człon czułków uderzająco długi.

Grecja 2017 ♂ Fot. Adam Woźniak

1. Status. Bardzo rzadki, obserwowany tylko wyjątkowo. W Polsce na odosobnionych, pojedynczych współczesnych stanowiskach (stan na 2021 rok)
2. Siedlisko. Ogrody, parki, aleje, tereny ruderalne, polany, skraje lasów
3. Wymiary. Długość ciała 25-52 mm
4. Aktywność. Czerwiec – sierpień
5. Lokalizacja. Grecja, Polska – śląskie
6. Pokarm. Polifagiczne larwy żerują w drewnie rozmaitych drzew liściastych – wymienia się m.in. platan, morwę, lipę, gruszę, buk, topole, wierzby, orzech włoski i kasztan jadalny
7. Podobne. Inne gatunki z plemienia Prionini
8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Krzysztof Naszczyński  Adam Woźniak
9. Wymowa: egosoma skabrikorne
10. Więcej o gatunku
11. A.scabricorne w iNat

Będzin 2008 Fot. Krzysztof Naszczyński

Będzin 2008 Fot. Krzysztof Naszczyński

Łódź 28.08.2020

avidal