Cerambycidae – Kózkowate
Przedplecze wyraźnie węższe od podstawy pokryw, z wyrostkami na bokach. Pokrywy zwężające się ku tyłowi, zwykle kasztanowobrązowe, rzadziej brunatnoczarne – u samicy widoczne są dwie jaśniejsze od tła plamy o zmiennych wielkości i kształcie; plamy te na ogół układają się w wąską, przerwaną przy szwie pokryw przepaskę poprzeczną. Nogi i czułki jednobarwne, kasztanowobrązowe (uda i golenie sporadycznie bywają czarne).
- Status. Bardzo rzadki, obserwowany tylko wyjątkowo i zwykle pojedynczo na rozproszonych, izolowanych stanowiskach. Gatunek objęty ochroną ścisłą CR
- Siedlisko. Lasy ze starymi dębami, aleje dębowe i samotnie stojące wiekowe dęby; zalatuje na kwietne polany i przydroża z baldachami
- Wymiary. Długość ciała 15-28 mm; samice przeciętnie większe od samców
- Aktywność. Czerwiec – połowa sierpnia
- Lokalizacja. Czechy
- Pokarm. Pyłek, chętnie z kwiatów z rodziny selerowatych. Larwy żerują w korzeniach dębów – nie zaś w górnych częściach pni starych dębów, jak dawniej sądzono; okazjonalnie zasiedlają korzenie wiązów, grabów oraz być może innych drzew liściastych
- Podobne. Stosunkowo charakterystyczny, jednak samce można pomylić z samicami Stenocorus quercus (czarne nogi) i Stenocorus meridianus (nogi dwubarwne)
- Uwagi. Dąbrowca samotnika obserwował Adam Woźniak
- A. schaefferi w bazie BioMap
- A.schaefferi w iNat
Łódź 02.06.2018
