Poecilium alni – Ściga gałęziowa

Cerambycidae – Kózkowate
Wcześniej obowiązywała nazwa rodzajowa Phymatodes. Głowa i przedplecze czarna. Pokrywy przy nasadzie brązowopomarańczowe, z tyłu czarne z białymi ukośnymi przepaskami. Uda czarne, zgrubiałe. Czułki brązowopomarańczowe.

Las wiączyński 01.05.2014

Las wiączyński 01.05.2014

Las wiączyński 03.05.2014

Las wiączyński 03.05.2014

Las żeromiński 09.05.2015

Las żeromiński 09.05.2015

  1. Liczebność. Pospolita, lecz rzadko obserwowana
  2. Biotop. Lasy, parki, zadrzewienia, ogrody, aleje
  3. Wymiary. 3-6.5 mm
  4. Czas lotu. Kwiecień – czerwiec
  5. Lokalizacja. Las wiączyński, gdzie pojedynczego osobnika uratowałem przed atakiem mrówek. Co dziwne , nie próbował odlecieć – być może był zbyt odrętwiały z powodu niskiej temperatury ( 5% C ). Kilkukrotnie obserwowałem go w lesie żeromińskim
  6. Pokarm. Larwy żerują w drewnie różnych drzew liściastych, najchętniej zasiedlają dęby
  7. Podobne. Podobnie ubarwiony Anaglyptus mysticus jest przeciętnie większy, jego czułki są czarne, a białe ukośne przepaski na pokrywach mają odmienny kształt
  8. P.alni w bazie BioMap
  9. Więcej o gatunku
Las żeromiński 09.05.2015

Las żeromiński 09.05.2015

Las żeromiński 09.05.2015

Las żeromiński 09.05.2015

Las wiączyński 01.05.2014

Las wiączyński 01.05.2014

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s