Semanotus undatus – Tomanek świerkowy

Cerambycidae – Kózkowate
Ubarwienie wierzchniej strony ciała czarne, lub brunatnoczarne. Długie, żółtawe owłosienie ciała zwykle dobrze widoczne u niewytartych osobników. Na każdej z pokryw dwie rozległe, białe, lub bladożółte plamy o nieregularnym kształcie chartakterystycznym dla gatunku; plamy te na ogół nie dochodzą do szwu pokryw. Uda zgrubiałe. Czułki jednobarwne.

S.undatus

Puszcza Kozienicka, 01 IV 2007 Fot. A. Woźniak

  1. Liczebność. Rzadki, lokalny, sporadycznie obserwowany
  2. Biotop. Lasy iglaste, zwłaszcza z udziałem świerka. Gatunek borealno-górski
  3. Wymiary. Długość ciała 7-14 mm
  4. Aktywność. Maj – czerwiec; czasem jeszcze w lipcu. Rójka jest intensywna, lecz krótka
  5. Lokalizacja. Mazowieckie. Na Ziemi Łódzkiej wykazany z okolic Tomaszowa Mazowieckiego
  6. Pokarm. Larwy żerują w drewnie świerków, znacznie rzadziej zasiedlają jodły i sosny
  7. Podobne. Charakterystyczny, choc podobny deseń na pokrywach ma Judolia sexmaculata
  8. Uwagi. Autorem obserwacji jest Adam Woźniak
  9. S.undatus w bazie BioMap
S.undatus

Puszcza Kozienicka 2010 Żerowisko w świerku Fot. Adam Woźniak

 

Leave a Reply