Cryptolaemus montrouzieri – Biedronka wełnowcowa

Coccinellidae – Biedronkowate
Głowa i przedplecze pomarańczowobrązowe. Scutellum czarne. Pokrywy czarne lub ciemnobrązowe z pomarańczowobrązowymi wierzchołkami, pokryte gęstymi jasnymi włoskami. Odwłok pomarańczowy. Przednie nogi samicy czarne, samca pomarańczowe. Larwa żółta z obfitym, woskowatym, utworzonym z białych włókien pokryciem wierzchniej strony ciała. Jest to forma kamuflażu z jednej strony zniechęcająca drapieżniki, a z drugiej umożliwiająca upodobnienie się do ofiar.

Austria 29.05.2015 ♀ Fot. gernotkunz

Austria 29.05.2015 ♀ Fot. gernotkunz

  1. Status. Gatunek kosmopolityczny o pierwotnym zasięgu obejmującym stan Queensland we wschodniej Australii. Introdukowany na wszystkie kontynenty poza Antarktydą jako efektywny drapieżnik zwalczający uznawane za szkodniki równoskrzydłe pluskwiaki rozwijające się w szklarniach, ale też na otwartych terenach uprawnych – zwłaszcza cytrusów
  2. Siedlisko. W Polsce był wykorzystywany w szklarniach już pod koniec XX wieku. Obecnie zdarzają się doniesienia o pojedynczych obserwacjach poza szklarniami (głównie larw), lecz nie wiem na ile są one wiarygodne; larwy bardzo łatwo pomylić z larwami skulików z rodzaju Scymnus. Do rozwoju wymaga nie tylko wysokich temperatur, ale też dużej wilgotności powietrza, co znacznie ogranicza przetrwanie stałych populacji w środowisku naturalnym na terenie naszego kraju. W Australii zasiedla lasy deszczowe i sady cytrusowe
  3. Wymiary. Długość ciała 3-5 mm. Larwa dorasta do 1.3 mm
  4. Aktywność. W cieplejszych regionach oraz wewnątrz pomieszczeń aktywna cały rok
  5. Lokalizacja. USA, Niemcy, Austria
  6. Pokarm. Imagines i larwy drapieżne. Żywią się pluskwiakami z nadrodziny Coccoidea – zwłaszcza wełnowcowatymi Pseudococcidae, w tym ich stadiami preimaginalnymi; także wydzielaną przez niektóre z nich spadzią. Okazjonalnie pożerają również mszyce i inne pluskwiaki Homoptera, a także zjadają pyłek i nektar. Pojedyncza larwa pożera w trakcie rozwoju do 250 pluskwiaków i/lub do tysiąca ich jaj. Imago pożera do 20 pluskiwaków dziennie
  7. Podobne. W Polsce zarówno imago, jak i larwę łatwo pomylić z niektórymi skulikami z rodzaju Scymnus – np. ze Scymnus ferrugatus
  8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Judy Gallagher wp-polzin gernotkunz
  9. C.montrouzieri w iNat

Floryda – Monroe 10.01.2017 Larwa Fot. Judy Gallagher

Niemcy 12.07.2026 Larwa Fot. wp-polzin


Łódź 12.07.2026

avidal

Zostaw odpowiedź