Mecinus labilis

Curculionidae – Ryjkowcowate
Ryjek długi, cienki i cylindryczny, wyraźnie oddzielony od głowy, od nasady czułków ku szczytowi prawie prosty. Przedplecze niewiele węższe od nasady pokryw. Na pokrywach zmienny deseń utworzony z czarnych oraz różowobrązowych lub czerwonobrązowych włosków. Golenie i stopy brunatnoczerwone, wyraźnie jaśniejsze od ud.

Warszawa – Skarpa Ursynowska 06.05.2021 Fot. profesor Marek W.Kozłowski

  1. Liczebność. Pospolity
  2. Biotop. Skraje lasów, polany, przydroża, tereny ruderalne, łąki, ogrody, pastwiska
  3. Wymiary. Długość ciała 2.1-2.4 mm
  4. Aktywność. Kwiecień – czerwiec. Zimuje imago; możliwe też zimowanie wyrośniętej larwy w roślinie
  5. Lokalizacja. Mazowieckie
  6. Pokarm. Żeruje na babkach – imagines na liściach, larwy w szyjce korzeniowej
  7. Podobne. Inne gatunki z plemienia Mecinini o częściowo czerwonawych pokrywach, szczególnie z Mecinus pascuorum (deseń na pokrywach bardziej jednolity, mniej kontrastowy). Gatunki z rodzajów Miarus, Cleopomiarus i Gymnetron mają ciemne stopy
  8. Uwagi. Autor obserwacji i identyfikacji – Marek W.Kozłowski
  9. M.labilis w bazie BioMap

Warszawa – Skarpa Ursynowska 06.05.2021 Fot. profesor Marek W.Kozłowski


Rodzaj Mecinus


Marek W.Kozłowski avidal

Leave a Reply