Micrelus ericae

Curculionidae – Ryjkowcowate
Ryjek długi, silnie zakrzywiony do dołu. Ubarwienie podstawowe czarne lub rdzawobrązowe. Ciało (łącznie z nogami i nasadą ryjka) obficie pokryte białymi łuskami, które miejscami są sztywne, odstające i przypominają sterczące włoski a nawet szczecinki – jest to widoczne zwłaszcza na zagonikach pokryw (zalecane zbliżenie). Szew pokryw wyraźnie rozjaśniony, wręcz biały. Nogi i czułki oraz ryjek są żółtobrązowe do rdzawobrązowych – nigdy czarne.

Belgia 08.06.2023 Fot. Gilles San Martin

Belgia 08.06.2023 Fot. Gilles San Martin

Belgia 08.06.2023 Fot. Gilles San Martin

  1. Status. Szeroko rozsiedlony, lecz obserwowany rzadko; miejscami zapewne liczny
  2. Siedlisko. Wrzosowiska, torfowiska, polany z wrzosami, widne bory sosnowe
  3. Wymiary. Długość ciała 1.6-2.3 mm
  4. Aktywność. Wiosna – jesień
  5. Lokalizacja. Belgia
  6. Pokarm. Żeruje na wrzosach i wrzośćcach
  7. Podobne. Nikłe rozmiary ciała, bardzo liczne białe łuski na ciele – w tym silnie odstające, oraz preferowane rośliny żywicielskie znacznie ułatwiają identyfikację. Bardzo podobny Micrelus ferrugatus jest mniej intensywnie pokryty białymi łuskami i występuje daleko na południu Europy
  8. Uwagi. Autor obserwacji i identyfikacji – Gilles San Martin
  9. M.ericae w bazie BioMap
  10. M.ericae w iNat

Łódź 27.04.2025

avidal

Zostaw odpowiedź