Staphylinidae – Kusakowate
Największy bodaj w krajowej faunie przedstawiciel podrodziny marników (Pselaphinae). Jedyny gatunek rodzaju. Można go rozpoznać po szerokim obrysie ciała oraz relatywnie krótkich głaszczkach szczękowych (w porównaniu z innymi marnikami). Ubarwienie ciała jasnobrązowe. Pokrywy i odwłok pokryte długim, jasnym owłosieniem. Głowa jest kwadratowa i wyraźnie węższa od przedplecza, w tylnej części z głębokim odciskiem w kształcie podkowy. Oczy małe, silnie wypukłe i grubo fasetkowane, a skronie szeroko zaokrąglone do ściętego brzegu podstawy; żuwaczki wysunięte do przodu. Czułki umieszczone bocznie przed oczami, odcinek podstawny wydłużony; buławka szeroka, w zarysie owalna oraz dłuższa niż poprzedzające ją człony 9 i 10 razem łącznie. Przedplecze najszersze z przodu, bardzo drobno punktowane, z wgłębieniem podłużnym po środku, które łączy się z rowkiem poprzecznym przy brzegu podstawie przedplecza. Pokrywy delikatnie punktowane, rozszerzające się ku tyłowi, o równomiernie zaokrąglonych bocznych krawędziach. Każda z pokryw z silnie wyrzeźbionym rowkiem wewnętrznym oraz z rowkiem zewnętrznym zakrzywionym i sięgającym do 1/3 lub połowy długości pokryw. Trzy podstawne tergity odwłoka z silnie wzniesionymi brzegami bocznymi, drobno punktowane, pokryte długim, bladym owłosieniem. Stopy 3-członowe; człon nasadowy bardzo mały; człony drugi i trzeci dłuższe U samców golenie bardziej zgrubiałe niż u samic, a środkowe golenie zaopatrzone w małą ostrogę przy wewnętrznym kącie wierzchołkowym.
Kanie pod Prószkowem 26.05.2023. Fot. Marek W. Kozłowski
- Status. Zapewne nierzadki, choć spotykany sporadycznie
- Siedlisko. Związany z rozkładającym się drewnem, zwłaszcza drzew liściastych. Zasiedla lasy ze starodrzewiem, szpalery przydrożne, parki, ogrody. Zwykle znajdowany w humusie i ściółce, w starym, suchym drewnie lub pod korą u podstawy martwych pni – często wraz z różnymi mrówkami, a czasami w ich gniazdach
- Wymiary. Długość ciała 2.5-3.5 mm
- Aktywność. Cały rok
- Lokalizacja. Mazowieckie
- Pokarm. Dorosłe osobniki są drapieżne, żerują m.in. na roztoczach i skoczogonkach
- Podobne. Inne krępo zbudowane pselafidy, które są jednak mniejsze i mają zwykle rozrośnięte głaszczki
- Uwagi. Sfotografowany osobnik przyleciał do pułapki na korniki.
- Autor obserwacji – Marek W.Kozłowski
- Uwagi 2. Identyfikacja ze zdjęcia Mateusz Sapieja
- T.sulcicollis w bazie BioMap
- T.sulcicollis w iNat
Warszawa 10.10.2023